"ബിവെയർ ദി ഐഡ്സ് ഓഫ് മാർച്ച്" വാൽക്കണ്ണാടി - കോരസൺ

മാർച്ച് 15, രാഷ്ട്രീയക്കാരെ സംബന്ധിച്ച് നിർണ്ണായകമായ ഒരു ദിനമെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. പുരാതന റോമൻ കലണ്ടറിലെ മാർച്ച് 15- ലാണ് ജൂലിയസ് സീസറിൻ്റെ കൊലപാതകം നടക്കുന്നത്. "ഐഡ്സ് ഓഫ് മാർച്ച്" ഷേക്സ്പിയറിൻ്റെ "ജൂലിയസ് സീസർ" എന്ന നാടകത്താൽ അനശ്വരമാക്കപ്പെട്ടു. ബിസി 44-ൽ ജൂലിയസ് സീസറിൻ്റെ കൊലപാതകം മൂലം ഇതിന് സാംസ്കാരിക പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചു. മാർച്ചിലെ ഐഡേസിൽ സീസറിന് ദോഷം വരുമെന്ന് ഒരു ദർശകൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നു. പോംപേയിലെ തിയേറ്ററിലേക്കുള്ള യാത്രാമധ്യേ, സീസർ ദർശകനെ കടന്നുപോകുകയും, "ശരി, മാർച്ചിലെ ഐഡസ് വന്നിരിക്കുന്നു" എന്ന് തമാശ പറയുകയും ചെയ്തു, പ്രവചനം പൂർത്തീകരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചു, മറഞ്ഞുനിന്ന ദർശകൻ അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞു, "അയ്യോ, അവർ വന്നിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ അവർ പോയിട്ടില്ല." സെനറ്റിൻ്റെ യോഗത്തിൽ വെച്ച് സീസർ കുത്തേറ്റു മരിച്ചു. ബ്രൂട്ടസിൻ്റെയും കാഷ്യസിൻ്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ 60 ഗൂഢാലോചനക്കാർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഷേക്‌സ്‌പിയറിൻ്റെ "ജൂലിയസ് സീസർ" എന്ന നാടകം സീസറിനെ "എറ്റ് ടു, ബ്രൂട്ടേ?" എന്ന് പ്രസിദ്ധമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. തൻ്റെ കൊലയാളികളിൽ ബ്രൂട്ടസിനെ കണ്ടപ്പോൾ, സീസർ "നീയും, കുട്ടി?" എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കാമെന്ന് ചരിത്രപരമായ വിവരണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സീസറിൻ്റെ മരണം റോമൻ റിപ്പബ്ലിക്കിൻ്റെ പതനത്തിനും റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ പിറവിയിലും അവസാനിച്ച ആഭ്യന്തര യുദ്ധങ്ങളുടെ നീണ്ട പരമ്പരയിൽ കലാശിച്ചു. ബിസി 27-ൽ, ചക്രവർത്തിയായിത്തീർന്ന ഒക്ടാവിയൻ അഗസ്റ്റസ് റോമൻ റിപ്പബ്ലിക്കിനെ അവസാനിപ്പിച്ചു. സീസറിൻ്റെ മരണത്തിൻ്റെ നാലാം വാർഷികത്തിൽ, തനിക്കെതിരെ പോരാടിയ 300 സെനറ്റർമാരെയും ഒക്ടാവിയൻ വധിച്ചു. സീസറിൻ്റെ മരണത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ഒക്ടാവിയൻ സ്വീകരിച്ച നടപടികളുടെ ഒരു പരമ്പരയായിരുന്നു വധശിക്ഷകൾ. ഈ കശാപ്പ് ഒരു മതപരമായ ചടങ്ങായി മാർച്ചിലെ ഐഡേസിൽ പുതിയ ബലിപീഠത്തിൽ ജൂലിയസിൻ്റെ ആരാധനാലയത്തിൽ നടന്നതായി സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. റോമൻ കലണ്ടറിലെ മാർച്ച് 15 ൻ്റെ പരാമർശമാണ് ഐഡ്സ് ഓഫ് മാർച്ച്, അത് ദൗർഭാഗ്യവും നാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. "മാർച്ചിലെ ഐഡ്സ് സൂക്ഷിക്കുക" എന്ന വാചകം വരാനിരിക്കുന്ന അപകടത്തെക്കുറിച്ച് ജാഗ്രത പാലിക്കാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്. ആദ്യ ദിവസം മുതൽ അവസാന ദിവസം വരെയുള്ള മാസത്തിലെ ഓരോ ദിവസവും റോമാക്കാർ എണ്ണിയിരുന്നില്ല. പകരം, അവർ മാസത്തിലെ മൂന്ന് നിശ്ചിത പോയിൻ്റുകളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും കണക്കാക്കി: നോൺസ് (ഐഡുകൾക്ക് 5 അല്ലെങ്കിൽ 7, എട്ട് ദിവസം മുമ്പ്), ഐഡ്സ് (മിക്ക മാസങ്ങളിലും 13-ാമത്തേത്, എന്നാൽ മാർച്ച്, മെയ്, ജൂലൈ, ഒക്ടോബർ മാസങ്ങളിൽ 15-ാം തീയതി), കലൻഡ്സ് (അടുത്ത മാസത്തിലെ 1-ാം തീയതി). പുരാതനകാലത്തെ ഒരു മറക്കാനാവാത്ത ദിവസമാണ് ഐഡ്സ് ഓഫ് മാർച്ച്. ബിസി രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ പകുതി വരെ റോമൻ വർഷത്തിലെ ആദ്യ മാസമായിരുന്നു മാർഷ്യസ് (മാർച്ച്), ആദ്യകാല റോമൻ കലണ്ടറിൽ, മാർച്ചിലെ ഐഡസ് പുതിയ വർഷത്തിലെ ആദ്യത്തെ പൗർണ്ണമി ആയിരിക്കുമായിരുന്നു. മാസത്തിലെ ഒരു നിശ്ചിത പോയിൻ്റ് എന്ന നിലയിൽ, കടപ്പത്രങ്ങളും വാടകയും നൽകേണ്ട ദിവസമായിരുന്നു അത്. റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ പതനത്തിലേക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങളുമായി വിചിത്രമായ സാമ്യം പുലർത്തുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക കാലാവസ്ഥയാണ് അമേരിക്ക അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്. ഇവ രണ്ടും തമ്മിലുള്ള സമാന്തരങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്, സമാനമായ വിധി ഒഴിവാക്കാൻ യുഎസിന് മുൻകാല തെറ്റുകളിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ പഠിക്കാനാകുമെന്ന് പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. യുഎസിലെ രാഷ്ട്രീയ കാലാവസ്ഥ വളരെ ധ്രുവീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ്, രണ്ട് പ്രധാന പാർട്ടികളായ ഡെമോക്രാറ്റുകളും റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരും മിക്കവാറും എല്ലാ വിഷയങ്ങളിലും പരസ്പരം വൈരുദ്ധ്യത്തിലാണ്. രാജ്യം വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഇരുവശത്തുമുള്ള വാചാടോപങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ശത്രുതയിലേക്ക് മാറുകയാണ്. യുഎസിലെ സാമ്പത്തിക കാലാവസ്ഥയും ആശങ്കാജനകമാണ്. രാജ്യം വൻതോതിലുള്ള ദേശീയ കടം, വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന പണപ്പെരുപ്പം, സമ്പന്നരും ദരിദ്രരും തമ്മിലുള്ള സമ്പത്തിൻ്റെ വിടവ് എന്നിവയെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു. സമ്പത്ത് ചുരുക്കം ചിലരുടെ കൈകളിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും ജനസംഖ്യയിൽ ഭൂരിഭാഗവും ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുകയും ചെയ്ത റോമാ സാമ്രാജ്യം അഭിമുഖീകരിച്ച സാമ്പത്തിക പ്രശ്‌നങ്ങളെ ഇത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. മാർച്ച് 15, 1917 റഷ്യൻ ചക്രവർത്തി നിക്കോളാസ് രണ്ടാമൻ പുറത്താക്കപ്പെടുകയും പിന്നീട് വധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. മറ്റൊരു മാർച്ച് 15 നു അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് റിച്ചാർഡ് നിക്സൺ വാട്ടർഗേറ്റ് സ്കാൻഡലിൽ സുപ്രീം കോർട്ട് അന്വേഷണം നേരിടുകയും പിന്നീട് രാജി വയ്‌ക്കുകയും ചെയ്തു. അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരായ ബോബ് ഡോളിനും ജോൺ എഡ്വേർഡിനും എലിറ്റ് സ്പിൽസറിനും ഒക്കെ ദുരന്തങ്ങൾ സമ്മാനിച്ച ദിവസമാണ് മാർച്ച് 15. മാർച്ച് 15 - മാസത്തിൻ്റെ മധ്യം അല്ലെങ്കിൽ 'ഇഡ്സ്' - അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ആളുകൾക്ക് ഒരു നിർഭാഗ്യകരമായ തീയതിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വർഷങ്ങളിലുണ്ടായ മറ്റ് ദൗർഭാഗ്യകരമായ സംഭവങ്ങൾ ആ തീയതിയെ നിർഭാഗ്യകരമാക്കാൻ സഹായിച്ചു, അത് എന്നെന്നേക്കുമായി ദൗർഭാഗ്യകരമായ ദിവസമായി ചിലർ കണക്കാക്കുന്നു.

വെനിസ്വേല - ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ് നക്ഷത്രംകൂടി പൊലിയുന്നു വാൽക്കണ്ണാടി - കോരസൺ

ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിലെ അവശേഷിക്കുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ് രാജ്യപട്ടികയിൽ നിന്നും വെനിസ്വേല അപ്രത്യക്ഷമാവുകയാണ്. 'മയക്കുമരുന്ന് ബോട്ട്' ആക്രമണങ്ങൾക്കിടയിൽ, വെനിസ്വേലയ്ക്ക് സമീപം യുഎസ് സൈന്യം സാന്നിധ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. യുഎസ് നാവികസേനയുടെ 10%-ത്തിലധികം കപ്പലുകളും മറ്റ് വിഭവങ്ങളും ഇപ്പോൾ ഈ മേഖലയിലാണ്. കരീബിയൻ കടലിലെ ചെറിയ ബോട്ടുകൾക്ക് നേരെ അടുത്തിടെ നടത്തിയ ആക്രമണമുൾപ്പെടെ ആറ് അറിയപ്പെടുന്ന ആക്രമണങ്ങളിലായി കുറഞ്ഞത് 28 പേരെങ്കിലും ഈ ആക്രമണത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കൊല്ലപ്പെട്ടവർ കുറ്റവാളികളാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന തെളിവുകളോ ഇന്റലിജൻസ് ഡാറ്റയോ വൈറ്റ് ഹൗസ് നൽകിയിട്ടില്ല. യുഎസ് ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇതുവരെ ആദ്യമായി രക്ഷപ്പെട്ട ഏറ്റവും പുതിയ ആക്രമണത്തിൽ പരിക്കേറ്റവരിൽ രണ്ടുപേരെ ഒരു നാവിക കപ്പലിൽ തടവിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നാണ് റിപ്പോർട്ട്. വെനിസ്വേലൻ പ്രസിഡന്റ് മഡുറോയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വെനിസ്വേലൻ മയക്കുമരുന്ന് കാർട്ടലുകൾ യുഎസിനെ ദ്രോഹിക്കാൻ വേണ്ടി കടത്തുന്ന മയക്കുമരുന്ന് കപ്പലുകളിൽ ഉണ്ടെന്ന് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ട്രംപ് അവകാശപ്പെട്ടു. മഡുറോയെ അട്ടിമറിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഒരു വലിയ പ്രചാരണത്തിനുള്ള ഒരു മറയാണ് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ വാദങ്ങൾ എന്ന് ചില വിശകലന വിദഗ്ധർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഇത് ഒരു തുറന്ന യുദ്ധത്തിനുള്ള കളമൊരുക്കുകയാണെന്നാണ് നിരീക്ഷകർ കണക്കുകൂട്ടുന്നത്. വെനിസ്വേലൻ പ്രസിഡന്റ് നിക്കോളാസ് മഡുറോയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നവർക്ക് 50 മില്യൺ ഡോളർ പാരിതോഷികം നൽകുമെന്ന് യു.എസ് അറ്റോർണി ജനറൽ ബോണ്ടി പ്രഖ്യാപിച്ചു. മയക്കുമരുന്ന് കടത്തിൽ പങ്കുണ്ടെന്ന് വെനിസ്വേലൻ നേതാവ് നിഷേധിച്ചു. കൂടാതെ ഒരു യു.എസ് പ്രത്യേക ദൂതനുമായി "നേരിട്ട് തുറന്ന സംഭാഷണത്തിൽ" ഏർപ്പെടാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. വെനിസ്വേലൻ ടെറിട്ടോറിയൽ ജലാശയങ്ങൾക്കുള്ളിലോ കരയിലോ പോലും ആക്രമണങ്ങൾ ഉൾപ്പെടാവുന്ന രഹസ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാൻ സിഐഎയെ അധികാരപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് പ്രസിഡന്റ് ട്രംപ് സമ്മതിച്ചു. ഒരു വലിയ യുദ്ധത്തിനുള്ള എല്ലാ സന്നാഹങ്ങളും അമേരിക്ക അവിടെ വ്യന്യസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു യു.എസ് വിമാനവാഹിനിക്കപ്പൽ ഉടൻ തന്നെ ഈ മേഖലയിലേക്ക് അയച്ചേക്കാമെന്നാണ് ചില വിശകലന വിദഗ്ധർ പ്രവചിക്കുന്നത്. ഇതെല്ലാം മഡുറോയെ പുറത്താക്കാനുള്ള അടിത്തറ പാകുക എന്നതായിരിക്കും. യുഎസ് എതിരാളികളായ റഷ്യയുടെയും ചൈനയുടെയും പിന്തുണ വളരെക്കാലമായി ആസ്വദിച്ചിട്ടുള്ള മഡുറോയെ സ്ഥാനമൊഴിയാൻ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരിക്കാം ട്രംപിനുള്ളത്. പതിനായിരത്തോളം സൈനികരെ ഇവിടെ കൂട്ടുന്നത് മയക്കുമരുന്നു കടത്തിനു തടയിടാൻ ആയിരിക്കില്ല. 1989-ൽ, പനാമ അധിനിവേശ സമയത്ത്, ഏകാധിപതി മാനുവൽ നൊറിഗയെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കാൻ യുഎസ് ഏകദേശം 27,000 സൈനികരെ അയച്ചു. 1983-ൽ, ഗ്രെനഡ പിടിച്ചടക്കാൻ അവർ വെറും 7,300 സൈനികരെ അയച്ചു. യുഎസ് സതേൺ കമാൻഡിന്റെ തലവനായ അഡ്മിറൽ ആൽവിൻ ഹോൾസി മൂന്ന് വർഷത്തെ കാലാവധിയിൽ നിന്ന് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് വിരമിക്കുമെന്ന വ്യാഴാഴ്ചത്തെ പ്രഖ്യാപനം അമേരിക്കൻ പദ്ധതികളിൽ ഒരു പരിധിവരെ അനിശ്ചിതത്വം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ജനസംഖ്യയുടെ മൂന്നിലൊന്ന്, അതായത് 9.3 ദശലക്ഷം വെനിസ്വേലക്കാർ മിതമായതോ ഗുരുതരമായതോ ആയ ഭക്ഷ്യ അരക്ഷിതാവസ്ഥയിലാണ്. സാമ്പത്തിക തകർച്ച, അമിത പണപ്പെരുപ്പം, വൻതോതിലുള്ള തൊഴിലില്ലായ്മ, ഭക്ഷണം, മരുന്ന് തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങളുടെ കടുത്ത ക്ഷാമം എന്നിവയാൽ സവിശേഷതകളുള്ള ഒരു ദശാബ്ദക്കാലത്തെ മാനുഷിക പ്രതിസന്ധി മൂലമാണ് വെനിസ്വേലക്കാർ അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറുന്നത്. അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് സമാധാനത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനത്തിനായി വിലപേശുകയും, എന്നാൽ ഒളിവിൽ കഴിയുന്ന വെനിസ്വേലൻ പ്രതിപക്ഷനേതാവ് മരിയ കൊറിന മച്ചാഡോവിനു അതുലഭിക്കയും ചെയ്തപ്പോൾ 2025 നോബൽ സമാധാന സമ്മാനം വിവാദമായി. അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ തുറന്ന പിന്തുണക്കാരിയാണ് അവർ. വെനിസ്വേലയിലെ ഭരണമാറ്റത്തിന് "നമുക്ക് ഇതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ അവസരം" എന്നാണ് അവർ അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നോബൽ സമ്മാനം സ്വന്തം ജനതക്കൊപ്പം അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ട്രമ്പിനും സമർപ്പിക്കാൻ അവർ മറന്നില്ല. വെനിസ്വേലൻ പ്രസിഡന്റ് നിക്കോളാസ് മഡുറോയെ നയതന്ത്രപരമായും സാമ്പത്തികമായും ഒറ്റപ്പെടുത്താനുള്ള ട്രംപിന്റെ ശ്രമങ്ങൾ എന്തിനോ ഉള്ള പുറപ്പാടിലാണ് എന്ന് ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്. യു.എസ് കരീബിയനിൽ കപ്പലുകൾ വിന്യസിക്കുകയും വെനിസ്വേലൻ മയക്കുമരുന്ന് കാർട്ടലുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കപ്പലുകളിൽ ആക്രമണം നടത്തുകയും ചെയ്തു. "മയക്കുമരുന്ന് ഭീകരത"യെ ചെറുക്കുന്നതിനായി രൂപപ്പെടുത്തിയ നടപടികളായിരുന്നു ഇവ. എന്നാൽ മഡുറോയും അയൽ രാജ്യങ്ങളും ഇത് കടന്നുകയറ്റവും നിയമവിരുദ്ധമാണെന്ന് വിമർശിച്ചു. ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും നഗരവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വെനിസ്വേല. ഔദ്യോഗികമായി ബൊളിവേറിയൻ റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് വെനിസ്വേല എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ തലസ്ഥാനം കാരക്കാസ് നഗരവും ജനസംഖ്യ 29 ദശലക്ഷവുമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. 1499 ഇൽ ഇവിടം സന്ദർശിച്ച ഇറ്റാലിയൻ നാവികനായ അമേരിഗോ വെസ്പുച്ചിയെ ഇറ്റലിയിലെ മനോഹരമായ വെനീസ് നഗരത്തെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു, അതിനാൽ അദ്ദേഹം ആ പ്രദേശത്തിന് വെനിസിയോള അല്ലെങ്കിൽ "ലിറ്റിൽ വെനീസ്" എന്ന് പേരിട്ടു. 1498-ൽ, അമേരിക്കയിലേക്കുള്ള തന്റെ മൂന്നാമത്തെ യാത്രയിൽ, ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസ് കിഴക്കോട്ട് തന്റെ ഗതി തിരിച്ചുവിട്ട വലിയ കടൽത്തീര ശുദ്ധജല പ്രവാഹത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഇസബെല്ലയ്ക്കും ഫെർഡിനാൻഡിനും എഴുതിയ കത്തിൽ കൊളംബസ്, വെനിസ്വേല എന്ന ഈ ഭൂമികയെക്കുറിച്ചു താൻ ഭൂമിയിലെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തിയിരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു. സ്പാനിഷ് സാമ്രാജ്യം തിരിച്ചുപിടിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, 1528 മുതൽ 1546 വരെ ജർമ്മൻ വെൽസർമാർ വെനിസ്വേല ഭരിച്ചു. 1522-ൽ വെനിസ്വേല പ്രദേശം സ്പെയിൻ കോളനിവത്കരിച്ചു. 1811-ൽ, സ്പാനിഷിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ആദ്യത്തെ ഫെഡറൽ റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് കൊളംബിയയുടെ ഭാഗമായി മാറുകയും ചെയ്ത ആദ്യത്തെ സ്പാനിഷ്-അമേരിക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇത് മാറി. 1830-ൽ ഇത് ഒരു പൂർണ്ണ പരമാധികാര രാജ്യമായി വേർപിരിഞ്ഞു. 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, വെനിസ്വേല രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷുബ്ധതയും സ്വേച്ഛാധിപത്യവും അനുഭവിച്ചു. 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യം വരെ പ്രാദേശിക സൈനിക സ്വേച്ഛാധിപതികളുടെ ആധിപത്യം തുടർന്നു. "പ്രസിഡന്റ് മഡുറോയുടെ തിരോധനമാണ് ഞങ്ങൾ ഓരോ ദിവസവും സ്വപ്നം കാണുന്നത്" വെനിസ്വേലവിട്ടു അമേരിക്കയിൽ കുടിയേറിയ മരിയ സാഞ്ചേസ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. കാലഹരണപ്പെട്ട പ്രവർത്തിദോഷമായ കമ്മ്യൂണിസത്തിൻറെ പേരിൽ ഒരു ജനതയെ നാശത്തിന്റെ പടുകുഴിയിൽ തള്ളിയ നേതാവാണ് നിക്കോളാസ് മഡുറോയെന്ന് അവർ പറയുമ്പോൾ കണ്ണുകളിൽ നിറയുന്ന വേദനയും, മനോഹരമായ ഭൂപ്രകൃതിയും ജനങ്ങളും നിവസിച്ചിരുന്ന ഒരു ജനതതി, ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുന്ന വേദനയും മുഖത്തു മിന്നിമാറിവന്നു. നിലവിലുള്ള പാർട്ടികളിലുള്ള ആത്മവിശ്വാസം തകർന്നതിനെ തുടർന്ന് 1998-ൽ ഹ്യൂഗോ ഷാവേസ് പ്രസിഡന്റായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും തുടർന്ന് 1999-ൽ ഒരു പുതിയ ഭരണഘടന എഴുതുന്നതിനായി ഒരു ഭരണഘടനാ അസംബ്ലി ആരംഭിച്ച "ബൊളിവേറിയൻ വിപ്ലവം" ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒട്ടേറെ പ്രതീക്ഷയോടെ അന്ന് അതിനെ പിന്തുണച്ച കൂട്ടത്തിൽ താനും സജീവമായി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് മരിയ സാഞ്ചേസ് പറഞ്ഞു. സൈമൺ ബൊളിവാറിന്റെ പേരിലാണ് "ബൊളിവേറിയൻ വിപ്ലവം" അറിയപ്പെടുന്നത്. "ജനാധിപത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾക്ക് പറ്റില്ല, അവർ വളരെ പെട്ടന്ന് ഏകാധിപതികളായി മാറ്റപ്പെടും എന്നാണ് കാലം ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത്. എത്ര പെട്ടന്നാണ് ഷാവേസും മറ്റ് പിന്തുണക്കാരും ചേർന്ന് ജനകീയ ജനാധിപത്യം, സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം, വരുമാനത്തിന്റെ തുല്യമായ വിതരണം, രാഷ്ട്രീയ അഴിമതി അവസാനിപ്പിക്കുക തുടങ്ങി സോഷ്യലിസ്റ്റ് വാചാടോപം ഉപയോഗിച്ച് ബൊളിവേറിയനിസം നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്". ബൊളിവേറിയനിസം എന്ന ആശയം പരാജയപ്പെടുകയും ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തുകയുമാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു രാജ്യങ്ങൾ എന്നപേരിൽ ക്യൂബ, ചൈന, റഷ്യ എന്നീ രാജ്യങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾളും, വർഗ്ഗ വൈരികളായ അമേരിക്കയോടുള്ള കൊടും പകയും തങ്ങളുടെ പ്രീയപ്പെട്ട രാജ്യത്തെ വല്ലാതെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു. മധ്യേഷ്യയിലെ വയലൻസിൽ നിന്ന് പലായനം ചെയ്ത അറബ് പൗരന്മാർ വെനിസ്വേലയിൽ കൂടുതലായി തമ്പടിച്ചു. അവർ അവരുടെ ലബനീസ് സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യം കൈവിടാതെ നിൽക്കുകയും രാജ്യത്തിൻറെ ദയനീയമായ അവസ്ഥയെ ചൂഷണം ചെയ്യുകയുമാണ് ഉണ്ടായത്. ഹെസ്‌ബുള്ള തീവ്രവാദികൾക്ക് ഇടത്താവളവും സഹായവും ഇവിടെനിന്നു ഉണ്ടാകുന്നു. സ്വന്തമായ പാസ്പോര്ട്ട് കമ്പനിപോലും ഇവർ നടത്തുന്നതായി ആക്ഷേപമുണ്ട്. ഹ്യൂഗോ ഷാവേസിൻറെ മരണശേഷം 2013 ഇൽ അധികാരം ഏറ്റ നിക്കോളാസ് മഡുറോയുടെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ, ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായ വെനിസ്വേല ഏറ്റവും ദരിദ്രമായ രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായി മാറ്റി. ഇത് വെനിസ്വേലയിൽ വലിയ കടബാധ്യതയ്ക്ക് കാരണമാക്കി, എന്നാൽ അഴിമതിയിൽ മാറ്റമൊന്നും വരുത്തിയില്ല. ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ആളുകളുടെ കുടിയേറ്റമായ വെനിസ്വേലൻ അഭയാർത്ഥി പ്രതിസന്ധി ഉണ്ടായി, 7 ദശലക്ഷത്തിലധികം - രാജ്യത്തെ ജനസംഖ്യയുടെ ഏകദേശം 20% - കുടിയേറ്റം നടത്തി. 2014 ഫെബ്രുവരി മുതൽ, ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഉയർന്ന തോതിലുള്ള ക്രിമിനൽ അക്രമം, അഴിമതി, അമിത പണപ്പെരുപ്പം, സർക്കാർ നയങ്ങൾ മൂലമുള്ള അടിസ്ഥാന വസ്തുക്കളുടെ വിട്ടുമാറാത്ത ദൗർലഭ്യം എന്നിവയ്‌ക്കെതിരെ പ്രതിഷേധിച്ചു. നിക്കോളാസ് മഡുറോയുടെ സർക്കാരിന്റെ കീഴിൽ വളരെയധികം വെനിസ്വേലയിലെ സ്ത്രീകൾ ലൈംഗിക അതിക്രമത്തിന് ഇരയായി. ഈ പ്രതിസന്ധി വെനിസ്വേലൻ സ്ത്രീകളെ ലൈംഗിക കടത്ത്, വേശ്യാവൃത്തി എന്നിവയിലൂടെ ചൂഷണത്തിന് വിധേയരാക്കി. 1997 ഇൽ , "വെനിസ്വേല ലോകത്തിലെ സൗന്ദര്യ റാണി ഫാക്ടറിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു" എന്ന് ന്യൂ യോർക്ക് ടൈംസ് പത്രം എഴുതി. ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ "മിസ്സ്" മത്സര വിജയികളുള്ള രാജ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് വെനിസ്വേല, ആറ് മിസ്സ് വേൾഡ് (ഒന്നാം സ്ഥാനം) ഏഴ് മിസ്സ് യൂണിവേഴ്സ് കിരീടങ്ങൾ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന് പിന്നിൽ രണ്ടാമത്) നേടി. പ്രകൃതി സൗന്ദര്യവും, ദേശീയ സൗന്ദര്യവും, എണ്ണ സമ്പന്നതയും ഉള്ള ഒരു രാജ്യം, ഏറ്റവും ദരിദ്രരും നിർഭാഗ്യകരവുമായ ആളുകളുടെ കൂട്ടമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. നല്ല ആളുകളുള്ളതും എന്നാൽ മോശം രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വമുള്ളതുമായ രാജ്യം. വിനാശകരമായ രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനങ്ങൾ മറികടന്നു കാര്യങ്ങൾ നല്ലതിലേക്ക് മാറുമെന്ന് ആശിക്കാം. പരാജയപ്പെട്ട പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്കോ വിപ്ലവങ്ങൾക്കോ വിട്ടുകൊടുക്കാത്ത പോരാട്ടങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട ചരിത്രമാണ് ഇന്നത്തെ വെനിസ്വേല എങ്കിൽ; ഇനിയും വിട്ടുകൊടുക്കാനാവാത്ത പോരാട്ടവീര്യമാണ് അവരുടെ ഇന്നത്തെ യാഥാർത്ഥങ്ങളിലും നിറയുന്നത്.

പോയിൻസെറ്റിയ - വിശുദ്ധ രാത്രിയുടെ പൂക്കൾ വാൽക്കണ്ണാടി - കോരസൺ ഇത്തവണയും ക്രിസ്മസ് അലങ്കാരങ്ങൾ മെച്ചമാക്കാൻ പോയിൻസെറ്റിയ വാങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ ചെടികൾ വിൽക്കുന്ന ലോങ്ങ്ഐലൻഡിലെ ഹിക്സ് നഴ്സറിയിലേക്ക് പോയി. വിവിധ നിറത്തിലുള്ള വർണ്ണച്ചെടികളും, അലങ്കാര വിളക്കുകളും സാന്താക്ലോസും വിഹരിക്കുന്ന ഒരു മനോഹര ഉദ്യാനം. പുറത്തു അവിടവിടെയായി വാരികൂട്ടിയിരിക്കുന്ന മഞ്ഞുമലകൾ, മുകളിൽ കണ്ണാടി മേൽക്കൂരയിൽ തപ്പിതറച്ചിരിക്കുന്ന മഞ്ഞ്; അതിലൂടെ മനോഹരമായ തൂക്കുവിളക്കിൽനിന്നും ചിതറിവീഴുന്ന വർണ്ണത്തിളക്കം. മുകളിൽനിന്നുതന്നെ ഉതിർന്നുവീഴുന്ന ജിംറീവ്സ് പാടിയ പരമ്പരാഗത ക്രിസ്മസ് ഗാനങ്ങൾ, "Dashing through the snow..In a one-horse open sleigh" ഏതോ കാലത്തു മനസ്സിൽ കടന്നുകൂടിയ ഈ മനോഹര സംഗീതം ഓരോ വർഷവും കേൾക്കുമ്പോൾ അവാച്യമായ അനുഭൂതിയാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. പണ്ട്, മഞ്ഞും, മഞ്ഞുമൂടിയ പള്ളിയും മരങ്ങളും സാന്താക്ലോസും സമ്മാനപ്പൊതികളും ജിൻഗെൽ ബെല്സ്സ് എന്ന വരികളും ഒപ്പം ചുവന്ന പോയിൻസെറ്റിയും നിറഞ്ഞ ക്രിസ്മസ് കാർഡുകൾ സൂക്ഷിച്ചുവെയ്ക്കുമായിരുന്നു. ഒരായിരം ചുവന്ന പോയിൻസെറ്റിയ ചെടികൾക്കിടയിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്ന സാന്റാക്ലോസ്‌. ചുവന്നുതുടുത്ത കുപ്പായമിട്ടു മഞ്ഞുപോലെ വെളുത്ത താടിയുംതടവി ഒരു ചുവന്ന സിംഹാസനത്തിലിരുന്നു അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്ന സാന്റാക്ലോസ്. ഒപ്പം കൂടി ചിത്രങ്ങളെടുക്കാൻ നിരയായി നിൽക്കുന്ന കുട്ടികളും മാതാപിതാക്കളും. എവിടേയോ കളഞ്ഞുപോയ കുട്ടിത്തം ഇന്നെന്റെ ഓർമ്മയിൽ തിരയുന്നു. എത്ര തണുപ്പാണെങ്കിലും അവിടെ നിരത്തിവച്ചിരുന്ന ചെടികളും അലങ്കാരങ്ങളും ഏതോ മായാലോകത്തിലേക്കു നമ്മളെ കൊണ്ടെത്തിക്കും. അമേരിക്കയിലെ ക്രിസ്മസ് ഏറ്റവും മനോഹരമാക്കുന്ന ഒരു ചെടിയാണ് പോയിൻസെറ്റിയ. ന്യൂയോർക്കിൽ നിന്നും താമസം മാറ്റി മറ്റു സംസഥാനങ്ങളിലേക്കു ചേക്കേറിയവർ ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത അനുഭവമായി ന്യൂയോർക്കിലെ മഞ്ഞുകാലത്തെ ക്രിസ്മസ് അലങ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയാറുണ്ട്. അത് ഏറ്റവും നിറമുള്ളതാക്കുന്നതാണ് കടുത്ത ചുവപ്പുള്ള പോയിൻസെറ്റിയ.

ക്രിസ്മസിന് ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള ചുവന്ന സസ്യം പോയിൻസെറ്റിയ (യൂഫോർബിയ പുൾചെറിമ) ആണ്. വിഷുവിനു കൊന്നപ്പൂക്കൾ ഹിന്ദുപാരമ്പര്യങ്ങൾക്കു എത്ര പ്രധാനമാകുമോ അതുപോലെ ക്രിസ്തുമസിന്റെ ഏറ്ററ്വും പ്രധാനപ്പെട്ട അണിയിച്ചൊരുക്കലാണ് പോയിൻസെറ്റിയ. പോയിൻസെറ്റിയയുടെ വർണ്ണാഭമായ ചുവപ്പ് ഭാഗങ്ങൾ പൂക്കളല്ല, മറിച്ച് ബ്രാക്റ്റുകൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന പരിഷ്കരിച്ച ഇലകളാണ്; യഥാർത്ഥ ചെറിയ, മഞ്ഞ പൂക്കൾ (സയാത്തിയ) ഈ ഊർജ്ജസ്വലമായ ബ്രാക്റ്റുകളുടെ മധ്യഭാഗത്ത് കൂട്ടമായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, നമ്മൾ കാണുന്ന ആകർഷകമായ ഭാഗങ്ങൾ പ്രത്യേക ഇലകളാണ്, അവ യഥാർത്ഥ ചെറിയ പൂക്കളിലേക്ക് പരാഗണകാരികളെ ആകർഷിക്കുന്നു. ഇത് അവധിക്കാല ചൈതന്യത്തെയും ബെത്‌ലഹേമിന്റെ നക്ഷത്രത്തെയും പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള മറ്റ് ഉത്സവ ഓപ്ഷനുകളിൽ കടും ചുവപ്പ് കായകളുള്ള ഹോളി, വലിയ, കാഹള ആകൃതിയിലുള്ള ചുവന്ന പൂക്കൾക്ക് പേരുകേട്ട അമറില്ലിസ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു, ഇത് സീസണൽ അലങ്കാരത്തിനുള്ള ക്ലാസിക് തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളാക്കി മാറ്റുന്നു. വാണിജ്യപരമായി പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു പൂച്ചെടിയാണ് പോയിൻസെറ്റിയ. മെക്സിക്കോയിലും മധ്യ അമേരിക്കയിലും തദ്ദേശീയമായി കാണപ്പെടുന്ന ഈ ചെടിയെ ആദ്യമായി യൂറോപ്യന്മാർ 1834-ൽ അവരുടെ രേഖകളിൽ വിവരിച്ചു. ഒരു പോയിൻസെറ്റിയ ഏതാനും ആഴ്ചകൾ മുതൽ ഏതാനും മാസങ്ങൾ വരെ നീണ്ടുനിൽക്കും. ഒരു പോയിൻസെറ്റിയ സമ്മാനിക്കുന്നത് സന്തോഷം, വിജയം, സ്നേഹം, ആഘോഷം എന്നിവയെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു, അതിന്റെ മെക്സിക്കൻ ഉത്ഭവത്തിൽ വിശുദ്ധിയുടെ പ്രതീകമായും ബെത്‌ലഹേമിലെ നക്ഷത്രവുമായും ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തവുമായും ഉള്ള ക്രിസ്തീയ ബന്ധത്തിലും വേരൂന്നിയതാണ്; ഇത് അവധിക്കാലത്ത് പ്രത്യാശ, പുനർജന്മം, സമൂഹചൈതന്യം എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, ഇത് നല്ല മനസ്സിനും ഉത്സവ ആശംസകൾക്കും അനുയോജ്യമായ ഒരു ഉത്സവ സമ്മാനമാക്കി മാറ്റുന്നു. ജോയൽ റോബർട്ട്സ് പോയിൻസെറ്റ് ഒരു അമേരിക്കൻ ഡോക്ടറും സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനും രാഷ്ട്രീയക്കാരനും നയതന്ത്രജ്ഞനുമായിരുന്നു. ഹിസ്പാനിക് അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ യുഎസ് ഏജന്റും, സൗത്ത് കരോലിന നിയമസഭയിലെ അംഗവും, പിന്നീട് 1821 മുതൽ 1825 വരെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് പ്രതിനിധിയുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 1820 കളിൽ ഈ ചെടി അമേരിക്കയിൽ പരിചയപ്പെടുത്തിയതു അദ്ദേഹമാണ്. ജോയൽ റോബർട്ട്സ് പോയിൻസെറ്റിൽ നിന്നാണ് ഇതിന് ഈ പൊതുവായ ഇംഗ്ലീഷ് പേര് ലഭിച്ചത്. അമേരിക്കയിൽ, ഡിസംബർ 12 ദേശീയ പോയിൻസെറ്റിയ ദിനമാണ്, ജോയൽ റോബർട്ട്സ് പോയിൻസെറ്റിന്റെ ചരമവാർഷികമാണിത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സാമ്പത്തിക പ്രാധാന്യമുള്ള പോട്ടിംഗ് പ്ലാന്റാണ് പോയിൻസെറ്റിയ. യുഎസിൽ ഓരോ വർഷവും ആറ് ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ ഏകദേശം 70 ദശലക്ഷം പോയിൻസെറ്റിയകൾ വിൽക്കപ്പെടുന്നു, ഇതിന്റെ മൂല്യം 250 മില്യൺ യുഎസ് ഡോളർ. ഗ്രീൻഹൗസുകളിൽ പോയിൻസെറ്റിയകൾ വ്യാപകമായി വളർത്തുന്ന പ്യൂർട്ടോ റിക്കോയിൽ, വ്യവസായത്തിന് പ്രതിവർഷം 5 മില്യൺ ഡോളർ വിലമതിക്കുന്നു. യുഎസിൽ പേറ്റന്റ് നേടിയ 100-ലധികം കൃഷി ചെയ്ത പോയിൻസെറ്റിയ ഇനങ്ങൾ ഉണ്ട്. പെപിറ്റ എന്ന ദരിദ്ര പെൺകുട്ടി ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു മെക്സിക്കൻ നാടോടിക്കഥയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് പോയിൻസെറ്റിയയും ക്രിസ്മസും ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നത് . ക്രിസ്മസ് രാവിൽ ശിശുവായ യേശുവിനു അർപ്പിക്കാൻ പെപിറ്റയ്ക്ക് ഒരു സമ്മാനവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ പള്ളിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, വഴിയരികിൽ വളരുന്ന കളകൾ അവൾ കണ്ടു. അവൾ ഒരു കള പൂച്ചെണ്ട് ശേഖരിച്ചു (ഒരു മാലാഖയുടെ പ്രേരണയിലാണ് അവൾ ഇത് ചെയ്തതെന്ന് ചില വിവരണങ്ങൾ പറയുന്നു). പെപിറ്റ തന്റെ പൂച്ചെണ്ട് ക്രിസ്തു ശിശുവിന്റെ കാൽക്കൽ വെച്ചപ്പോൾ, കളകൾ കടും ചുവപ്പ് പൂക്കളായി. ആ രാത്രി മുതൽ, പോയിൻസെറ്റിയ "ഫ്ലോറസ് ഡി നോച്ചെ ബ്യൂണ" അല്ലെങ്കിൽ "വിശുദ്ധ രാത്രിയുടെ പൂക്കൾ" എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഐതിഹ്യങ്ങളും ചരിത്രവും മാറ്റിനിർത്തിയാൽ, പോയിൻസെറ്റിയകളുടെ ഏറ്റവും നിലനിൽക്കുന്ന ഗുണം, അത് ഉണർത്തുന്ന സൗഹൃദങ്ങളുടെയും പുതിയ പ്രതീക്ഷകളുടെയും ചുവന്നു തുടുത്തു ഉണർത്തപ്പെടുന്ന ഓർമ്മകളായിരിക്കാം.ആധുനിക പാരമ്പര്യങ്ങൾ അവയെ സന്തോഷത്തിന്റെയും വിജയത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും ആത്മീയ ബന്ധത്തിന്റെയും പ്രതീകങ്ങളായി കാണുന്നു.

ചില മരണകാല ചിന്തകൾ വാൽക്കണ്ണാടി - കോരസൺ

പിതൃക്കളെ ബഹുമാനത്തോടെ ഓർക്കുക, അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ് ഇന്നത്തെ നമ്മൾ എന്ന ചിന്താധാര എല്ലാ പൗരാണിക സംസ്കാരങ്ങളുടെയും ഭാഗമാണ്. ചെറുതുള്ളികളായി പെയ്തുനിറയുന്ന വെള്ളെക്കെട്ടുകൾ അരുവിയായി, നദിയായി ഒഴുകി സമുദ്രത്തിൽ ലയിക്കുന്നപോലെ, ഏതോ ചൈതന്യത്തിൽ എന്നോ തുടങ്ങിയ ജീവന്റെ തുടിപ്പുകൾ ബ്രഹ്മത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്ന യാത്രയാണ് ഈ ജീവിതം എന്ന് ഓർക്കുന്നത് നമ്മുടെ പിതുക്കളെ ഓർത്തെടുക്കുമ്പോൾമാത്രമാണ്. ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വലിയ പങ്കും ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവഓർമ്മകൾക്കു മുന്നോടിയായി വലിയ നോമ്പ് ആചരിക്കുകയും, അതിനു മുന്നോടിയായി വരുന്ന ഞായറാഴ്ച്ച എല്ലാ മരിച്ചുപോയവരെയും സ്മരിക്കുന്ന ഒരു പുണ്യദിനമായിട്ടാണ് കണക്കുകൂട്ടുന്നത്. മരണം എല്ലാവരുടെയും വിധിയാണെന്ന് ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു, എന്നാൽ യേശുവിന്റെ മരണം, ശവസംസ്കാരം, പുനരുത്ഥാനം, രാജാവെന്ന നിലയിൽ ഉയർത്തപ്പെടൽ എന്നിവ വിശ്വാസികളുടെ പ്രത്യാശയാണ്. ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള താക്കോലാണ് സുവിശേഷം. അങ്ങനെ ഓരോ വർഷവും ചരിയുന്ന ഓർമ്മച്ചുരുളുകളിൽ വീണ്ടും പ്രിതുക്കൾക്കായി ഒരു ഓർമ്മദിനംകൂടി. തദ്ദേശീയ അമേരിക്കൻ ഗോത്രങ്ങൾ കുന്നുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പൂർവ്വികരുടെ ശ്മശാന സ്ഥലങ്ങളെ വളരെ പവിത്രമായി കരുതുന്നു, അവയെ ആത്മീയ സാന്നിധ്യത്തിന്റെയും പൂർവ്വിക ബന്ധത്തിന്റെയും സാംസ്കാരിക, മതപരമായ പ്രാധാന്യത്തിന്റെയും സ്ഥലങ്ങളായി കാണുന്നു, അവയെ ആരും ശല്യപ്പെടുത്തരുത്. ഈ സ്ഥലങ്ങൾ ആത്മലോകത്തിലേക്കുള്ള കവാടങ്ങളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു, കൂടാതെ അവയെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് രോഗശാന്തിക്കും സാംസ്കാരിക സ്വത്വം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും മരിച്ചവരെ ബഹുമാനിക്കുന്നതിനും അത്യാവശ്യമാണ് എന്നാണ് അവർ കണക്കുകൂട്ടുന്നത്. യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ഒട്ടാവയിൽ വച്ച് നടന്ന ഒരു സാസ്കാരിക സമ്മേളനത്തിൽ മുഘ്യ പ്രഭാഷകയായി വന്ന പ്രൊഫ. ക്‌ളൗഡിറ്റ്, ഒരു തദ്ദേശീയ അമേരിക്കൻ ഗോത്രപിതാവിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലോടെയാണ് പ്രസംഗം തുടങ്ങിയത്; അതും അവരുടേതായ ഭാഷയിൽ. അൽപ്പം സമയം കഴിഞ്ഞു അവർ പ്രസംഗം ഇടയ്ക്കു നിറുത്തിയത് ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെയാണ്. എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് തിരിയാതെ അത്ഭുതംകൂറിനിൽക്കുന്ന ശ്രോതാക്കൾ , അവർ ലോകത്തിന്റെ പല കോണുകളിൽനിന്നും എത്തിച്ചേർന്നവർ. പിന്നീട് പ്രൊഫ. ക്‌ളൗഡിറ്റ് സംസാരിച്ചുതുടങ്ങായത് സുന്ദരമായ ഇംഗ്ലീഷിലാണ്. അവരുടെ വാക്ധോരണിയിൽ ഞങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ആദ്യം അവർ സംസാരിച്ചത് അവരുടെ തദ്ദേശീയ ഭാഷയിലാണ്. അവർ ആ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ പഠിപ്പിക്കുകയാണ്. " നിങ്ങൾ നിൽക്കുന്ന ഈ സ്ഥലം എന്റെ കുടുംബസ്വത്തായിരുന്നു, ഞങ്ങളോടു ഒരു വാക്കുപോലും ചോദിക്കാതെ "അവർ" സ്വന്തമാക്കി, ഞങ്ങളുടെ പിതൃക്കളുടെ സാന്നിധ്യമുള്ള പുണ്യഭൂമിയിൽ അവർ കെട്ടിടങ്ങൾ പണിതു, ഞങ്ങളുടെ ഭാഷ ഇല്ലാതെയാക്കി". ഇതുപറയുമ്പോൾ അവർ വിതുമ്പികരയുകയായിരുന്നു, ഒപ്പം ഞങ്ങളും. ഏതോകാലത്തു ആ ഭൂമികയിൽ സംഭവിച്ച ചരിത്രത്തോട് ഞങ്ങൾ പറ്റിച്ചേർന്നു. ആ സ്ഥലം പിടിച്ചെടുത്ത ആളുകളുടെ പിൻതലമുറക്കാരും ആ ഗ്രൂപ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചില പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ ഒരിക്കലും ശല്യപ്പെടുത്തരുത്. ഈ സ്ഥലങ്ങളും ചില ഘടകങ്ങളും പരസ്പരബന്ധിതവും പരസ്പരബന്ധിതവുമാണ്, മനുഷ്യർക്ക് പിന്തുടരാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മാതൃകയായ പരസ്പര ബന്ധങ്ങളിലൂടെ. സന്തുലിതാവസ്ഥയില്ലാതെ ജീവിതം നിലനിൽക്കില്ല. ദൈവങ്ങളോടും, വംശബന്ധങ്ങളോടും, പവിത്രമായ വസ്തുക്കളോടും ഉള്ള ബഹുമാനം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, നമുക്ക് മുമ്പുള്ള ആളുകൾക്ക് സംഭവിച്ചതുപോലെ, പട്ടിണി, വരൾച്ച, രോഗം, മറ്റ് ദുരന്തങ്ങൾ എന്നിവ നേരിടേണ്ടിവരും. ചില പ്രബല സമൂഹത്തിന്റെ അത്യാഗ്രഹം ഒരു സന്തുലിതാവസ്ഥ തെറ്റുന്ന ലോകത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. മണക്കുന്നതും, സ്പർശിക്കുന്നതും, രുചിക്കുന്നതും എല്ലാം ചരക്കാക്കി വിൽക്കപ്പെടുന്നതുമാണ് നാം ഇപ്പോൾ കാണുന്നത് . പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ വികസനം "പുരോഗതി"യുടെ പേരിൽ വിഴുങ്ങുന്നത് നാം കാണുന്നു. ചില വിശ്വാസങ്ങളിൽ, ശ്മശാന സ്ഥലങ്ങളെ ആത്മാക്കൾ നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളായും, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുമായി ഇടപഴകാൻ കഴിയുന്ന സ്ഥലങ്ങളായും കണക്കാക്കുന്നു, ആത്മലോകത്തിലേക്കുള്ള ഒരു പാലമായി അവ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആത്മാവ് ഒരിക്കലും മരിക്കില്ലെന്ന് പല സംസ്കാരങ്ങളിലും വിശ്വസിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, പരമ്പരാഗത തദ്ദേശീയ ഹവായിക്കാർ മരണശേഷം അസ്ഥികളിൽ (ഇവി കുപുന) ആത്മാവ് നിലനിൽക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും കുന്നുകളോ പ്രകൃതിദത്ത ലാൻഡ്‌മാർക്കുകളോ (ഉദാ. കുന്നുകൾ, ഗുഹകൾ) കാണപ്പെടുന്നു, അവയ്ക്ക് ആഴത്തിലുള്ള പ്രാധാന്യമുണ്ട്, കൂടാതെ പൂർവ്വികരുമായി ഭൗതിക ബന്ധങ്ങൾ നിലനിറുത്തുന്ന ആത്മലോകത്തിലേക്കുള്ള കവാടങ്ങളായോ കാവൽ ആത്മാക്കളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളായോ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. മരിച്ചവരുടെ മരണാനന്തര ജീവിതത്തിൽ ആശ്വാസം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനും അവരുടെ സംരക്ഷണം നേടുന്നതിനും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരും മരിച്ചവരും തമ്മിലുള്ള ഒരു സുപ്രധാനവും നിരന്തരവുമായ ബന്ധം നിലനിർത്തുന്നതിലാണ് പുരാതന ഈജിപ്ഷ്യൻ പൂർവ്വിക സ്മരണ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്. ഭക്ഷണം/പാനീയങ്ങൾ (ലിബേഷനുകൾ) സമർപ്പിക്കൽ, വീട്ടിൽ ആരാധനയ്ക്കായി പൂർവ്വികരുടെ പ്രതിമകൾ ഉപയോഗിക്കൽ, ഓർമ്മകൾ സജീവമായി നിലനിർത്താൻ നാമങ്ങൾ ചൊല്ലൽ, ഉത്സവങ്ങൾ നടത്തൽ എന്നിവ പ്രധാന ആചാരങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ബന്ധുക്കൾ മരിച്ചുപോയ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് കത്തുകൾ എഴുതി, ചിലപ്പോൾ പരാതിപ്പെടുകയോ സഹായം അഭ്യർത്ഥിക്കുകയോ ചെയ്തു, അവരെ കുടുംബജീവിതത്തിലെ സജീവ പങ്കാളികളായി കണക്കാക്കി. മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിനുള്ള ഹിന്ദു പാരമ്പര്യങ്ങളായ അന്ത്യേഷ്ടി, പിതൃപക്ഷ (പൂർവ്വിക ആരാധന) എന്നിവ ആത്മാവിനെ മോചനത്തിലേക്ക് (മോക്ഷം) അല്ലെങ്കിൽ സമാധാനപരമായ പുനർജന്മത്തിലേക്ക് നയിക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. 24 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ശവസംസ്കാരം, വേദ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലൽ , ആത്മാവിനെ നിലനിർത്താൻ പിണ്ഡം (അരി ഉരുളകൾ) അർപ്പിക്കൽ, ആദരാഞ്ജലി അർപ്പിക്കാൻ 10–30 ദിവസത്തെ ദുഃഖാചരണം എന്നിവ പ്രധാന ആചാരങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ശ്രദ്ധ (പൂർവ്വിക ആരാധന): മരിച്ചയാളുടെ മരണവാർഷികത്തിൽ (തിഥി) നടത്തുന്ന ഒരു വാർഷിക ചടങ്ങ്. മരണാനന്തര ജീവിതത്തിൽ ആത്മാവിന് പോഷണവും ആത്മീയ പിന്തുണയും നൽകുന്നതിന് ബന്ധുക്കൾ ഭക്ഷണവും വെള്ളവും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. പൂർവ്വികരെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി നടത്തുന്ന ഒരു ഹിന്ദു ആചാരമാണ് വാവുബലി. ജൂലൈ അല്ലെങ്കിൽ ആഗസ്റ്റ് മാസങ്ങളിൽ വരുന്ന മലയാള മാസമായ കർക്കിടകത്തിലാണ് ഈ ആചാരം നടക്കുന്നത്. വാവുബലി ചടങ്ങിന്റെ ഭാഗമായി ആളുകൾ വീടുകളിലും ക്ഷേത്ര പരിസരങ്ങളിലും പ്രത്യേക ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. വർക്കല പാപനാശം ബീച്ചിലും ആലുവയിലെ പെരിയാർ നദീതീരത്തും വലിയതും അറിയപ്പെടുന്നതും തിരക്കേറിയതുമായ ഒത്തുചേരലുകൾ നടക്കുന്നു. മറ്റ് പൂർവ്വികരുടെ ശ്രാദ്ധ ചടങ്ങുകളിൽ (ശ്രാദ്ധം) നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, പൂർവ്വികരുടെ മരണ തീയതി പരിഗണിക്കാതെ, കേരളത്തിലെ മുഴുവൻ ഹിന്ദു സമൂഹവും ഒരേ ദിവസം ആചരിക്കുന്ന ഒരു ആഘോഷമാണ് വാവുബലി. ബുദ്ധമതത്തിൽ, താഴികക്കുടങ്ങളുള്ള സ്മാരകങ്ങൾ ("സ്തൂപങ്ങൾ") ശ്മശാന സ്ഥലങ്ങളായി സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്, അവയിൽ ഓരോന്നിലും ബുദ്ധന്റെ ചിതാഭസ്മം നിക്ഷേപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബഹായ് വിശ്വാസത്തിൽ, സ്ഥാപകനായ ബഹാഉള്ളയെ ഒരു വീട്ടിൽ (ബഹാഉള്ളയുടെ ദേവാലയം) അടക്കം ചെയ്തു, അവിടെ "പറുദീസ ഉദ്യാനങ്ങൾ" നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു. ഓർത്തഡോക്സ്, കത്തോലിക്കാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ മരിച്ചവരുമായി ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധം നിലനിർത്തുന്നത്, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കും മരിച്ചവർക്കും ഇടയിലുള്ള നിരന്തരമായ ആത്മീയ ബന്ധത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള, ഘടനാപരമായ ആരാധനാക്രമങ്ങളിലൂടെയും വ്യക്തിപരമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയുമാണ്. ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യങ്ങൾ മരണാനന്തര ആത്മാവിന്റെ യാത്രയെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും അനുസ്മരണത്തിനുമായി പ്രത്യേക നാഴികക്കല്ലുകളുമായി ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ദിവ്യ ആരാധനയ്ക്കായി അപ്പവും വീഞ്ഞും തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ മരിച്ചവരുടെ പേരുകൾ ഓർമ്മിക്കുന്നതിനായി സമർപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണ് പ്രോസ്കോമീഡിയ. സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനത്തിൽ ആത്മാക്കളെ സഹായിക്കുന്നതിനുള്ള മധ്യസ്ഥതയിലാണ് കത്തോലിക്കാ ആചാരങ്ങൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. ദണ്ഡവിമോചനങ്ങൾ: പാപമോചനം ലഭിക്കുന്നതിനായി കത്തോലിക്കർക്ക് പ്രത്യേക ഭക്തിപ്രവൃത്തികളോ പ്രാർത്ഥനകളോ നടത്താം, ഇത് ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തെ ആത്മാക്കൾക്കുള്ള പാപങ്ങൾക്കുള്ള "താൽക്കാലിക ശിക്ഷ" കുറയ്ക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ട് പാരമ്പര്യങ്ങളും ക്രിസ്തുവിനെ "ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചം" ആയി പ്രതീകപ്പെടുത്താൻ കത്തിച്ച മെഴുകുതിരികളെയും ദൈവത്തിലേക്ക് ഉയരുന്ന പ്രാർത്ഥനകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ധൂപവർഗ്ഗത്തെയും ഉപയോഗിക്കുന്നു. മരിച്ചയാളുടെ പേരിൽ ജീവകാരുണ്യ സംഭാവനകൾ നൽകുന്നത് അവരുടെ ഓർമ്മയെ ബഹുമാനിക്കുന്നതിനും അവരുടെ ആത്മാവിനായി ദൈവത്തിന്റെ കരുണ തേടുന്നതിനുമുള്ള ഒരു പങ്കിട്ട മാർഗമാണ്. മരണാനന്തര ജീവിതത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്ത സമൂഹങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഭൗതികവാദം, മതേതര മാനവികത, അല്ലെങ്കിൽ മെറ്റാഫിസിക്കൽ ഊഹാപോഹങ്ങളെക്കാൾ വർത്തമാന ജീവിതത്തിന് മുൻഗണന നൽകുന്ന പ്രത്യേക ദാർശനിക ചട്ടക്കൂടുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വീക്ഷണങ്ങൾ പുലർത്തുന്നു. ഈ സമീപനങ്ങൾ പലപ്പോഴും മരണത്തെ ഒരു പുതിയ അസ്തിത്വത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ബോധത്തിന്റെ സ്വാഭാവികവും അന്തിമവുമായ വിരാമമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. മരണാനന്തര ജീവിതത്തിൽ വിശ്വസിക്കാതിരിക്കുന്നത് അനുഭവപരവും ശാസ്ത്രീയവുമായ തെളിവുകളുടെ അഭാവമാണ്. ഈ വീക്ഷണത്തിൽ, ബോധം നേരിട്ട് ഭൗതിക തലച്ചോറുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; തലച്ചോറ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് നിർത്തുമ്പോൾ, വ്യക്തി ഇല്ലാതാകുന്നു. പരമ്പരാഗത കൺഫ്യൂഷ്യൻ ചിന്തയിൽ, ധാർമ്മികത, ഐക്യം, വർത്തമാന ജീവിതത്തിലെ കടമകൾ എന്നിവയിലാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്, മരണശേഷം എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്നതിന് വളരെ കുറച്ച് ഊന്നൽ മാത്രമേ നൽകുന്നുള്ളൂ. ചില പാരമ്പര്യങ്ങൾ ജീവിതത്തെ ഒരു നേർരേഖയേക്കാൾ ഒരു വൃത്തമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. ജീവിതം നേർരേഖയാണോ വൃത്തമാണോ എന്നറിയില്ല. എന്നാലും മരിച്ചുപോയ പ്രിയമുള്ളവരെ ഓർക്കുക എന്നത് സുഖമുള്ള ഒരു ഓർമ്മയാണ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ. നമ്മുടെ അടുത്തതലമുറയിലുള്ളവരെ മാത്രമേ നമുക്ക് ഓർത്തെടുക്കാനാവുള്ളൂ. നമ്മളൊക്കെ ജീവിക്കുന്നത് ചില ജീവനുള്ള ഓർമ്മകളിലാണ്. ഓർമ്മകൾ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ മരണം സംഭവിക്കുന്നു എന്ന ഓർമ്മയിൽ നമുക്ക് ജീവിക്കാം. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുവാനുള്ള താജ്‌മഹൽ പണിയുവാൻ ശ്രമിക്കുക, അത് നമ്മുടെ ഇടപെടലുകളിലുള്ള മനോഹരമായ മാർബിൾ കൊണ്ടാവട്ടെ. "The great kings of the past look down on us from those stars. Really, yes, so whenever you feel alone, remember that those kings will always be there to guide you". -The Lion King Movie.

എന്റെ എഴുത്തും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരും അവരുടെ പുസ്തകങ്ങളും

"ദാരിദ്ര്യം ഒരു മാനസിക അവസ്ഥ മാത്രമോ?"
വാൽക്കണ്ണാടി - കോരസൺ

"ഓമക്കാകുട്ടിക്കു ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്" . അവൾ വളരെ പാവപ്പെട്ട വീട്ടിൽനിന്നും വരുന്നകുട്ടിയാണ്. വീട്ടിൽ അസുഖമുള്ള 'അമ്മ മാത്രമേയുള്ളൂ. ഇടയ്ക്കു എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നു ഓമയ്ക്ക പറിച്ചോട്ടെ എന്ന് ചോദിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഓമയ്ക്ക സഞ്ചിയിൽ ഇടുന്നതിനൊപ്പം അമ്മ ആരും കാണാതെ ചില സാധനങ്ങൾ കൂടെ ഇട്ടു കൊടുക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം പഴുത്ത ഓമയ്ക്ക പോലെ തോന്നും, വെളുത്തു കൊലിഞ്ഞ ശരീരം പോഷഹാഹാരക്കുറവുകൊണ്ടായിരിക്കാം അവളുടെ ബ്രൗൺ നിറത്തിലുള്ള കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു ദയനീയ ഭാവമായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഓമയ്ക്ക ചോദിച്ചു വരുന്നതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അവളെ “ഓമയ്ക്കകുട്ടി” എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. അവൾ നന്നേ ചെറുപ്പത്തിലേ ഒരു വീടിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾക്കു കൂട്ടുകാരാരും ഇല്ലായിരുന്നു. പഠിക്കാൻ മിടുക്കിയായിരുന്നതിനാൽ അവൾക്കു SSLC പരീക്ഷക്ക് ഒന്നാം ക്ലാസ് കിട്ടി എന്ന വാർത്ത എല്ലാവരും അത്ഭുതത്തോടെ പറയുമായിരുന്നു. അക്കാലത്തു 35-40 ശതമാനം ഒക്കെയായിരുന്നു പത്താം ക്ലാസ് പാസ് ആകുന്നത്, അതിൽത്തന്നെ ഒന്നാം ക്ലാസ് ലഭിക്കുന്നത് ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിൽ മൂന്നോ നാലോ പേർക്കുമാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പിന്നെ കൂടുതലായി പഠിക്കാൻ ആരും അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചില്ലായിരിക്കാം; കുട്ടികൾക്ക് ട്യൂഷൻ ഒക്കെ എടുത്തു ജീവിച്ചു, ഏതോ ഒരു പട്ടാളക്കാരൻ വിവാഹം കഴിച്ചു കൊണ്ടുപോയി. അധികം താമസിയാതെ അവൾ തിരിച്ചെത്തി, പട്ടാളക്കാരനു മറ്റൊരു ഭാര്യ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നത്രെ. താമസിയാതെ അവളുടെ 'അമ്മ മരിച്ചു , പിന്നെ കുട്ടികൾക്ക് ട്യൂഷൻ എടുത്തു ജീവിച്ചു വന്ന അവൾക്കു വിഭാര്യനായ ഒരു അദ്ധ്യാപകൻ കൂട്ടുകാരനായി. അതോടെ നാട്ടുകാർ അവളെ അവഗണിച്ചു. ഒരിക്കൽ നാട്ടിൽ അമ്മയോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു “നിനക്കറിയില്ലേ ആ ‘ഓമയ്ക്കകുട്ടി’ , മരിച്ചുപോയി, ആരും ഇല്ലായിരുന്നു നാട്ടുകാർ ചിലരും ആ സാറും ചേർന്നാണ് കർമ്മങ്ങൾ നടത്തിയത്”. കഴിവും അനുഭവവും ഉണ്ടായിട്ടും ജീവിതത്തിൽ മുഴുവൻ ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിച്ച “ഓമയ്ക്കകുട്ടി”യുടെ ഓമയ്ക്ക ചോദിച്ചുള്ള ദയനീയമായ കണ്ണുകൾ ഓർമ്മയിൽ കടന്നുവരാറുണ്ട്. ഇത്തരം എത്രയോ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ കഥകളും അനുഭവങ്ങളും നമ്മുടെ ചുറ്റും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു ഒരു 40 വര്ഷം മുൻപുവരെ.

"ദാരിദ്ര്യം ഒരു മാനസിക അവസ്ഥയാണ്" എന്ന് പറയാൻ മുതിർന്നത് അമേരിക്കയുടെ ഭവന-നാഗരിക വികസന സെക്രട്ടറി ആയ ഡോക്ടർ ബെൻ കാർസെൻ ആണ്. “ശരിയായ മാനസിക അവസ്ഥയുള്ള ഒരാളെ തെരുവിൽനിന്നും പിടിച്ചെടുത്ത് സകലതും അയാളിൽ നിന്നും എടുത്തു മാറ്റിയാൽ അധിക സമയം കഴിയുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ അയാൾ പഴയ പ്രതാപത്തിൽ തിരിച്ചെത്തും. എന്നാൽ ശരിയായ മാനസിക അവസ്ഥയിലല്ലാത്ത ഒരാൾക്ക് ലോകത്തുള്ള എല്ലാം കൊടുത്താലും അയാൾ ശരിയാകയില്ല”. മാറിവരുന്ന, മുതലാളിത്ത അമേരിക്കയുടെ, "ദാരിദ്ര്യം" എന്ന വിഷയത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പുതിയ കാഴ്ചപ്പാടാണ് ഈ ന്യൂറോ-സർജ്ജനിൽനിന്നുംകേൾക്കുന്നത്. “സർക്കാരുകൾ വെറും അവസരങ്ങൾ ഒരുക്കിത്തരുക മാത്രമാണ്, അല്ലാതെ മടിയന്മാർക്കു കുടചൂടി എന്നും എന്തിനും കാത്തുനിൽക്കുന്ന സംവിധാനമാണ് എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത് “ എന്നും ഡോക്ടർ ബെൻ കാഴ്സൺ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

മനുഷ്യന്റെ പ്രാഥമീക ആവശ്യങ്ങൾക്ക് മുട്ടുണ്ടാകുമ്പോൾ ദാരിദ്ര്യം അനുഭവപ്പെടുന്നു. താത്ത്വീകമായി എങ്ങനെ അതിനെ വിശകലനം ചെയ്താലും, ഒരുനേരത്തേക്കുപോലും ഭക്ഷണം ലഭിക്കാത്ത അവസ്ഥ, കിടന്നുറങ്ങാൻ ഒരു കൂരയില്ലാത്ത അവസ്ഥ, നഗ്നതമറക്കാൻ ഒരു കീറ് തുണിപോലുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യം അല്ലാതെയാകില്ലല്ലോ. ലോകത്തിലെ പകുതി വരുന്ന ജനങ്ങൾക്ക്, അതായത് മൂന്നു ബില്യൺ ജനങ്ങൾക്ക് ദിവസം 2 .50 ഡോളർ താഴയേ വരുമാനമുള്ളൂ, ലോകത്തിലെ എൺപതു ശതമാനം ജനങ്ങൾക്കും ദിവസം പത്തു ഡോളറിൽ താഴെയാണ് വരുമാനം. 800 മില്യൺ ആളുകൾക്ക് ആവശ്യത്തിനുള്ള ഭക്ഷണം പോലും ലഭിക്കുന്നില്ല. മൂന്നു മില്യൺ കുട്ടികൾ ഭക്ഷണം കിട്ടാതെ മരിക്കുന്നു. 40 മില്യൺ കുട്ടികൾക്ക് ശരിയായ താമസ സൗകര്യമില്ല. ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഒരു ബില്യൺ ആളുകൾ വായിക്കാൻ പോലും അറിയാതെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അതീവ ഗുരുതരമാണ് ഈ സ്ഥിതിവിശേഷം. യുദ്ധംകൊണ്ടും തീവ്രവാദപ്രവർത്തനം കൊണ്ടും ഈ കണക്കുകൾ കുതിച്ചുയരുകയാണ്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽപോലും കൊടും ക്രൂരമാണ് ഈ അവസ്ഥ.

വികസിതരാജ്യമായ അമേരിക്കയിലും 14 ശതമാനത്തോളം ജനങ്ങൾ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിൽ തന്നെയാണ്. താൽക്കാലിക ഷെൽട്ടറുകൾ നിറഞ്ഞു, പാവങ്ങൾക്കായി ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്ന സൂപ്പ്കിച്ചണുകളിലെ നിരകൾ ദിവസവും നീണ്ടുവരുന്നു . 14 .5 മില്യൺ കുട്ടികൾ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിലാണ് ഇവിടെ. 2.5 മില്യൺ കുട്ടികൾ ഭവനരഹിതരാണ്. 33 ശതമാനം ജനങ്ങൾ ദാരിദ്ര്യ രേഖയുടെ അടുത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കുകയാണ്. വളർച്ചാനിരക്കിലുള്ള "കണക്കിലെ കളികൾ" ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ പൊതു ആരോഗ്യ നിലവാരത്തെ മാറ്റി മറിച്ചേക്കാം. അമേരിക്കയുടെ ജിഡിപി യൂറോപ്യൻ യൂണിയനെക്കാൾ 40 ശതമാനം കൂടുതലാണ് (Purchasing Power Parity അനുസരിച്ചു്). യുറോപ്പിലുള്ളവരെ അപേക്ഷിച്ചു അമേരിക്കക്കാർ 20 ശതമാനം കൂടുതൽ സമയം ജോലി ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ടു കൂടുതൽ വർഷങ്ങൾ ജോലിചെയ്താലും കൂടുതൽ സമയം ജോലി ചെയ്താലുമേ യഥാർഥമായ വരുമാനം കണ്ടുപിടിക്കാനാവൂ. ഇത് സമൂഹത്തിന്റെ പൊതു ആരോഗ്യ നിലവാരത്തെ സാരമായി ബാധിക്കും. 49 ശതമാനം അമേരിക്കൻ തൊഴിലാളികളും ഒരു അത്യാവശ്യത്തിനു 1,000 ഡോളർ കൈവശം ഇല്ലാത്തവരണെന്നാണ് ഒരു ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനിയുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ കാണുന്നത്.

അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന പെൻഷൻ സംവിധാനങ്ങൾ അമേരിക്കൻ തൊഴിലാളികളെ കൂടുതൽ വർഷങ്ങൾ ജോലിചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കും. തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ ഉള്ളത് ചെറു വേതനം ലഭിക്കുന്ന ഇടങ്ങളിലും വിളിക്കുന്ന സമയങ്ങളിലും മാത്രമായി തുടരുന്നതിനാൽ അഭ്യസ്തവിദ്യരല്ലാത്ത ഒരു വലിയ കൂട്ടം യുവാക്കൾ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്കാണ് കൂപ്പു കുത്തുന്നത്. അവരെ സംബന്ധിച്ചു പെൻഷൻ എന്ന വാക്ക് തന്നെ അപചരിതമായി കേൾക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അഭ്യസ്തവിദ്യരായ യുവാക്കൾ താങ്ങാനാവാത്ത വിദ്യാഭ്യാസ കടക്കെണിയിൽ പെട്ടുപോയതിനാൽ പെൻഷൻ പദ്ധതികളിൽ ചേരാനും മടിക്കുകയാണ്. ഏതാണ്ട് 17 ട്രില്യൺ ഡോളർ കട ബാധ്യതയുള്ള അമേരിക്കയുടെ, 6 ട്രില്യൺ ഡോളർ കട ബാധ്യതകൾ ജപ്പാനും ചൈനയും മറ്റും വാങ്ങിയിരിക്കയാണ്. അമേരിക്കയുടെ വിദേശ കടബാധ്യതകൾ, ഊതി വീർപ്പിച്ച വസ്തുമൂല്യം കൊണ്ടുകൂടിയാണ്. അതിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി വ്യക്തികൾ ഏറ്റെടുക്കുന്ന കടബാധ്യതകളാണ് സമ്പത്‌വ്യവസ്ഥയെ ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്നത്.

സാധാരണ, ന്യൂ യോർക്കിൽ ജോലിക്കുപോകുമ്പോൾ പൊതു വാഹനങ്ങളിലും പൊതുഇടങ്ങളിലും അനേകർ മുഷിഞ്ഞ, വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവുമായി കിടന്നുറങ്ങുന്ന കാഴ്ചകൾ കാണാറുണ്ട്. കുഞ്ഞുങ്ങളെയും നെഞ്ചിൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു ഭിക്ഷാടനം ചെയ്യുന്ന അമ്മമാരും, തലകുനിച്ചു കാർഡ്ബോർഡ് നോട്ടീസുമായി ഭിക്ഷ ചോദിക്കുന്ന മുൻ സൈനികരും കണ്ണിൽനിന്ന് മായാതെ നിൽക്കുന്നു. സർക്കാരിന്റെ സഹായത്തിൽ കുറഞ്ഞ വരുമാനക്കാർക്കായി പടുത്തുയർത്തിയ ഭവന പദ്ധതികളിലും ആവശ്യക്കാരുടെ നീണ്ട അപേക്ഷകൾ കൂടിക്കിടക്കുന്നു . ഇവിടെയാണ് 20 ശതമാനം ബജറ്റ്കട്ട് എന്ന ഫെഡറൽ സർക്കാരിന്റെ ഡെമോക്ലിസ് വാൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്. ഒരു മുപ്പതു വര്ഷം മുൻപ് ന്യൂയോർക്കിലെ ടൈം സ്ക്വയറിൽ ധൈര്യമായി നടക്കാൻ സാധിക്കില്ലായിരുന്നു. അത്തരം ഒരു കാലഘട്ടത്തെ കഴുകി ലക്ഷക്കണക്കിന് വിദേശികൾക്കും സ്വദേശികൾക്കും പാതിരാത്രിയിൽ പോലും സുരക്ഷിതരായി വിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്നത് സർക്കാരുകൾ ഏറ്റെടുത്തു നടപ്പിലാക്കിയ ക്ഷേമ പദ്ധതികളുടെ വിജയമാണ്. അത് കുറച്ചു കൊണ്ടുവന്നാൽ എന്താകും ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നത് എന്നത് കണ്ടു തന്നെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്.

വീണുപോകാൻ സാധ്യതയുള്ള മനുഷ്യ കൂട്ടങ്ങളെ അമേരിക്കൻ മുഖ്യ ധാരയിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുകൊണ്ടു വരാനുള്ള ബഹുമുഖ പദ്ധതികൾ, അവരുടെ പാർപ്പിട പദ്ധതികൾ, ജയിൽ ജീവിതം കഴിഞ്ഞു ജോലി ലഭിക്കാനാവാത്ത ഒരു വലിയ കൂട്ടം, ലഹരി മയക്കുമരുന്ന് അടിമകളെ നേർവഴിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള ദീർഘകാല പദ്ധതികൾ ഒക്കെ സർക്കാരിന്റെ കടമയിൽനിന്നും കൈവിട്ടുപോകുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണുന്നത്. അമേരിക്കയുടെ ബഹുഭൂരിഭാഗം നിലനിൽക്കുന്ന പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ ലോകത്തു എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാൻ താല്പര്യമില്ലാത്ത, ചിതറി പാർക്കുന്ന ഒരു വലിയ കൂട്ടംസമ്മതിദായകർ ഇന്നും പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മനസ്സുമായി ജീവിക്കുകയാണ്. അമേരിക്കയുടെ വളർച്ച അളക്കപ്പെടുന്നത് പട്ടണങ്ങളിലെ തിളക്കത്തിലും വാൾ സ്ട്രീറ്റ് - മെയിൻ സ്ട്രീറ്റ് ഇടങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയെ കണക്കാക്കിയാണെങ്കിൽ , ഗ്രാമങ്ങളിലെ തളർച്ച സകല നന്മകളെയും നിഷ്പ്രഭമാക്കും. ഇവിടെ പണമില്ലായ്മയല്ല പ്രശ്നം, പൊതുകരുതലിൽ വരുന്ന കെടുകാര്യസ്ഥതയാണ്.

ഇവിടെ ‘മടിയന്മാർക്കും കുടിയന്മാർക്കും നീക്കിവയ്ക്കാനുള്ളതല്ല പൊതു നികുതിധനം’ എന്ന വാദം ശക്തമാണ്. പക്ഷെ ഒരിക്കലും ഉയരാൻ സാധിക്കാത്ത മാനസിക അവസ്ഥയുള്ള ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തെ മതിയായ പദ്ധതികളുടെ അഭാവത്തിൽ കൂടുതൽ അസ്ഥിരരാക്കിയാൽ എത്ര പോലീസ് സംവിധാനങ്ങൾ സ്വരൂപിച്ചാലും നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ഒരു മഹാവിപത്താണ് വരുന്നതെന്ന ഉൾകാഴ്ച്ചയാണ് ഇല്ലാതെപോകുന്നത്. മുഖ്യ ധാരയിലുള്ളവരുടെ പ്രതാപം പിടിച്ചുനിർത്തണമെങ്കിൽ കനത്ത മതിലുകൾ കെട്ടി സ്വർഗം നിലനിർത്താൻ ശ്രമിക്കുകയല്ല വേണ്ടത്, മറിച്ചു ഉള്ളവനിൽ നിന്ന് ഇല്ലാത്തവനിലേക്കുള്ള തൂക്കു പാലങ്ങളാണ് ഉണ്ടാവേണ്ടത്. ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞ കാര്യം ഓർമയിൽ വരുന്നു. പണം സൂക്ഷിക്കാനറിയാവുന്നവർക്കു മാത്രമേ ദൈവം കൂടുതൽ ധനം നൽകാറുള്ളൂ, അത് അവർ ഇല്ലാത്തവർക്ക് കൊടുത്തു കൂടുതൽ കരുത്തർ ആകുവാനാണ്. ധനം സൂക്ഷിക്കാനറിയാത്ത ലോല ഹ്ര്യദയർക്കു പണം സൂക്ഷിക്കാൻ ദൈവം അനുവദിക്കില്ല. ധനം പകുത്തുകൊടുക്കാതെ കരുത്തർ അകാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ് പൈശാചികം,അത് വ്യക്തിയായാലും രാജ്യമായാലും.

ലോകത്തിലെ മൂന്നിൽ ഒന്ന് ദരിദ്രർ വസിക്കുന്ന ഇന്ത്യാമഹാരാജ്യത്തെപ്പറ്റി പറയാതെ ദാരിദ്ര്യം എന്ന വിഷയം അവസാനിപ്പിക്കാനാവില്ലലോ. 213 മില്യൺ ജനങ്ങൾ കടുത്ത വിശപ്പുമായിട്ടാണ് ഓരോ ദിവസവും ഇന്ത്യയിൽ കഴിയുന്നത്. 67 ശതമാനം പേരും ദാരിദ്ര്യ രേഖക്ക് താഴയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. 25 ശതമാനം കുട്ടികളിലും പോഷഹാഹാര കുറവ് അനുഭവപ്പെടുന്നു. 20 ശതമാനം കുട്ടികൾ സ്കൂളിൽ പോകാനാവാതെ അന്നന്നത്തേക്കുള്ള ആഹാരത്തിനായി അലയുകയാണ്. ദാരിദ്ര്യ നിർമാർജനത്തിന് ഉതകുന്ന ഭക്ഷ്യ ലഭ്യത കൊടിയ അഴിമതികൊണ്ടു കപ്പലുണ്ടാക്കിയ രാഷ്രീയക്കാർ ഒരു കരക്കും അടുക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല. രാജ്യത്തിന്റെ വളർച്ച എത്ര കൂടുതൽ ശതകോടീശ്വരന്മാരെ കൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കി എന്നതല്ല, എത്ര കോടി ജനങ്ങളെ ദാരിദ്ര്യ രേഖക്ക് മുകളിൽ കൊണ്ടുവരാനായി എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വേണം. മതഭ്രാന്തും, വർഗീയതയും ഇളക്കിവിട്ടു, അഴിമതിനിയന്ത്രണത്തിന്റെ പേരിൽ പൗര സ്വാതന്ത്യ്രത്തെ പടിപടിയായി കൊല്ലാകൊല ചെയ്യുന്ന നേതൃത്വം അല്ല ഇന്ത്യ സ്വപ്നം കാണേണ്ടത്. ഇന്ത്യയുടെ നേതാവ് അംബാനിമാരുടെ മാത്രം നേതാവല്ല, കോടിക്കണക്കിനു ദരിദ്രനാരായണന്മാരുടെയും നേതാവുകൂടിയാണ്.

നാമിന്നു വളരെ പരസ്പരവിരുദ്ധമായ കാഴ്ചപ്പാടുകളിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ബൗദ്ധികവും ശാസ്ത്രീയവുമായ അറിവുകൾ നാം ക്രമമായി തലമുറകൾക്കു കൈമാറുമ്പോൾ, ധാർമ്മികമായ മൂല്യങ്ങൾ അതേരീതിയിൽ കൈമാറ്റപ്പെടുന്നില്ല എന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. ആഗോളീകരണത്തെപ്പറ്റി പറയുമ്പോൾത്തന്നെ നാം അന്തർമുഖരും കനത്ത ദേശീയവാദികളും ആകുന്നു. അറിവ് ഓരോ14 മാസം കൂടുമ്പോഴും വികസിക്കുന്നു എന്ന് പണ്ഡിതർ പറയുന്നു പക്ഷെ, വസ്തുതകളെയും യാഥാർഥ്യത്തെയും നാം ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ആരോഗ്യവും ശുദ്ധജലവും വിദ്യാഭ്യാസവും തൊഴിലും ഇന്ന് കൂടുതൽ പ്രാപ്യമാകുമ്പോഴും നല്ല ജീവിതത്തിനായി നാം വീട് വിട്ടു ദൂരേക്ക് പോകുന്നു. എന്തോ, കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു പതിറ്റാണ്ടുകളിലായി നാം സ്വാംശീകരിച്ച മൂല്യങ്ങൾ എങ്ങനെയോ കൈമോശം വന്നിരിക്കുന്നു. നമ്മെക്കാൾ നന്നായി നമ്മുടെ കുട്ടികൾ ജീവിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിന് അത്ര വിശ്വാസം പോരാ. സമൂഹം ഇന്ന് മൂല്യത്തേക്കാൾ ഭയത്തിനാണ് വില കൽപ്പിക്കുന്നത്. രാഷ്രീയവും മതവും ഈ ഭയപ്പെടുത്തലുകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയാണ്. നേതാക്കൾ ഇത്തരം ഭയത്തെ തുരത്തി, കൂടുതൽ അറിവും സഹനവും അർഥവും ഉള്ള മനുഷ്യക്കൂട്ടങ്ങളെയാണ് നയിക്കേണ്ടത്.

ദാരിദ്ര്യം ഇന്ന് ധനവാന്റെ ന്യായവാദമായി ചുരുങ്ങുന്നു , വിശക്കുന്നവനു ഈ ന്യായവാദമല്ല വേണ്ടത് ഒരു നേരത്തെ ആഹാരമാണ്. “സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നവർ ദാരിദ്ര്യം അറിയില്ല” എന്ന് പറയാറുണ്ട്. “വിപ്ലവവും അക്രമവും ദാരിദ്ര്യം കൊണ്ടുവരുന്നു” എന്ന് അരിസ്റ്റോട്ടിൽ പറയുന്നുണ്ട്. "ആത്മാവിൽ ദരിദ്രരായവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ, അവർക്കു സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ലഭിക്കും, ദുഃഖിച്ചരിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ സ്വർഗ്ഗരാജ്യം അവരുടേതാകുന്നു " എന്ന ക്രിസ്തു വചനം ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ഭാഗ്യഅവസ്ഥയെ താത്വീകമായി അന്വേഷിക്കുകയാവാം. അവൽപ്പൊതിയുമായി കടന്നുവരുന്ന കുചേലനെ സ്വീകരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ സതീർഥ്യന്റെ ദാരിദ്ര്യത്തെ പുണരുകയാവാം. എന്നാലും ഒടുങ്ങാത്ത വിശപ്പിന്റെ കരാളഹസ്തങ്ങളിൽ ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന കോടിക്കണക്കിനു ദരിദ്രനാരായണന്മാർക്ക് വചനം മാത്രമല്ല,ആഹാരമാണ് വേണ്ടതെന്നു എന്ന് ക്രിസ്തുവും കൃഷ്ണനും കാട്ടിത്തരുന്നു.

"നല്ല ഭരണമുള്ള നാട്ടിൽ ദാരിദ്ര്യമുണ്ടെങ്കിൽ നാം ലജ്ജിക്കണം, പക്ഷെ മോശമായുള്ള ഭരണമുള്ള നാട്ടിൽ ധനവാന്മാരാണ് ലജ്ജിക്കേണ്ടത് " - കൺഫ്യൂഷ്യസ്

(ജൂൺ ഇരുപതു, രണ്ടായിരത്തി പതിനേഴ്.)

ഇവിടെ നിൽക്കണോ അതോ പോകണോ?
അമേരിക്കയുടെ മാറുന്ന മുഖങ്ങൾ
വാൽക്കണ്ണാടി - കോരസൺ

‘ഇവിടെ നിൽക്കണോ,അതോ പോകണോ?’(For Here Or To Go) അമേരിക്കയിൽ പഠനത്തിനും,അതിനുശേഷംഉള്ള താത്കാലിക ജോലിക്കും ഇടയിൽ ജീവിതം കരുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ ടെക്കികളുടെ കഥ പറയുന്ന ഒരു ചലച്ചിത്രം 2017 മാർച്ചുമാസം അമേരിക്കയിൽ റിലീസ് ചെയ്തു. ഋഷി ഭിലാവഡേക്കർ എന്ന ഇൻഫർമേഷൻ ടെക്നോളജി എഞ്ചിനീയർ, 2007ൽ ഇന്ത്യാന യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്നും ഗ്രാജുവേറ്റ് ചെയ്തശേഷം തന്റെയും മറ്റു ഇന്ത്യൻടെക്കികളുടെ ആത്മസംഘർഷങ്ങളുടെയും, കഷ്ടപ്പാടുകളുടെയും, സന്നിഗ്ദ്ധതകളുടെയും കഥപറയുകയാണീ ചലചിത്രത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം. അമേരിക്കയിൽ ഇപ്പോഴുള്ള കുടിയേറ്റ ചർച്ചകളെ മനുഷ്യത്വപരമാക്കാൻ ഈ ചലച്ചിത്രത്തിനായേക്കും. ഇന്ത്യയിലെ സമർത്ഥരും മിടുക്കരും അമേരിക്കൻ കമ്പനികളെ സമ്പന്നമാക്കുമ്പോൾ, അവർ നേരിടുന്ന വർണ്ണ-വർഗ്ഗവിദ്വേഷങ്ങൾ, വിവേചനങ്ങൾ, ഒറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ, കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ, മാനസീക സംഘർഷങ്ങൾ ഒക്കെ കോറിയിടുന്ന ഒരു ചിത്രം, അത് ഉദീദിപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യവും- ‘നിൽക്കണോ അതോ, പോകണോ?’ തമാശയിലൂടെ ആണെങ്കിലും, സംവിധായകൻ രുച ഹംബടേക്കർ, ഗൗരവപരമായ ഒരു ചോദ്യമാണ് നമ്മുടെ മുൻപിൽ കൊണ്ടുവരുന്നത്.

നൂറു ദിവസം കൊണ്ട് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ അമേരിക്കയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ആണ് ഉണ്ടായത് . അതേ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലേക്കുള്ള ആഗമനഉദ്ദേശ്യവും അതുതന്നെയായിരുന്നു, " അമേരിക്കയെ അതിന്റെ പഴയ പ്രതാപത്തിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവരിക " . ഓരോ ഞെട്ടലിനും നടുക്കത്തിനും മുൻപുതന്നെ പുതിയ വാർത്തകളുമായി അമേരിക്കയുടെ മണിയാശാൻ വാർത്തകളിൽ വന്ന് നിറയുകയാണ്. ഇഷ്ടമില്ലാത്തവരെയും ഇഷ്ടമില്ലാത്തതിനെയും യാതൊരു ഉളിപ്പും പുളിപ്പുമില്ലാതെ കടന്നാക്രമിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള വൈഭവം ആയിരിക്കാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിജയകാരണവും. പൂർണ്ണമായ ഒരു വിലയിരുത്തലിനല്ല എന്റെ ശ്രമം, എന്നാൽ അമേരിക്കയിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു സൗത്ത് ഏഷ്യൻ വംശജൻ എന്ന നിലയിൽ, നമ്മുടെ സമൂഹം നേരിടുന്ന ഒരു വിപത്തിനെ ആണ് ഇവിടെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്.

2017 ഏപ്രിൽ 24 നു, യു .എൻ . സെക്യൂരിറ്റി കൗൺസിൽ അംബാസ്സഡറന്മാർക്കുള്ള US സ്റ്റേറ്റ് വിരുന്നിൽ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് , അമേരിക്കയുടെ യു .എൻ അംബാസ്സഡർ ആയ നിക്കി ഹെയ്ലിയെ പരാമർശിച്ചത് വളരെയധികം ചർച്ചചെയ്യപ്പെട്ടു. "നിക്കിയെ നിങ്ങൾക്കെല്ലാം ഇഷ്ടമായോ ? ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ അവരെ എടുത്തു മാറ്റാനും എനിക്ക് മടിയില്ല" തമാശയായാണ് അത് പറഞ്ഞെങ്കിൽത്തന്നെ ഒരു സൗത്ത് ഏഷ്യൻ വംശജയായ, ഇന്ത്യൻ മാതാപിതാക്കളുള്ള നിക്കി ഹെയ്ലി , മറ്റുള്ള അംബാസിഡറന്മാരുടെ മുൻപിൽ വിളറിയത്, അവരുടെ നേരേയുള്ള വംശീയ വിരൽ ചൂണ്ടൽ ആയി കരുതിയവർ ഏറെയുണ്ട്. രണ്ടു തവണ സൗത്ത് കരോലിന ഗവർണ്ണർ ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട , റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയുടെ ഉയർന്നു വരുന്ന ദേശീയ താരം. 2015- ൽ സൗത്ത് കരോലിനയിലെ ഇമ്മാനുവേൽ ആഫ്രിക്കൻ മെതഡിസ്റ്റ് പള്ളിയിൽ നടന്ന വർഗ്ഗീയ കൂട്ടക്കൊലയും, അതിനെ തുടർന്ന് സ്റ്റേറ്റ് ക്യാപിറ്റൽ ബിൽഡിങ്ങിനു മുകളിൽ പറന്നിരുന്ന വംശീയതുടെയും വിഘടനത്തിന്റെയും ഓർമ്മ വിളിച്ചുപറയുന്ന കോൺഫെർഡൈറ്റ് യുദ്ധ പതാക എടുത്തുമാറ്റാനും ധൈര്യം കാട്ടിയ ധീരവനിത എന്ന് ഒട്ടാകെ ഘോഷിക്കപ്പെട്ട മാന്യയോടാണ് ഈ പരാമർശം എന്ന് ഓർക്കണം. ഇത് അമേരിക്കയുടെ മാറുന്ന മുഖമാണ് കാട്ടുന്നത്.

എതിരാളികൾ പോലും അതി സമർത്ഥൻ എന്ന് പരസ്യമായി പറയുന്ന, ടൈം മാഗസിൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയരായ നൂറു പേരിൽ ഒരാളായി തിരഞ്ഞെടുത്ത അമേരിക്കയുടെ യു. എസ് . അറ്റോർണിയായിരുന്ന പ്രീത് ബരാരയെ പിരിച്ചു വിടാൻ ട്രംപിന് യാതൊരു മടിയുമുണ്ടായില്ല. ന്യൂ യോർക്കിലെ ഏറ്റവും ശക്തരായിരുന്ന രണ്ടു രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെ, ന്യൂയോർക്ക് സ്റ്റേറ്റ് അസംബ്ലി സ്പീക്കർ ഷെൽഡൺ സിൽവർ, സെനറ്റ് ലീഡർ ഡീൻ സ്കീലോസ് എന്നിവരെ ജയിലിൽ അടക്കാൻ കാട്ടിയ ധൈര്യവും അമേരിക്ക മുഴുവൻ കണ്ടതാണ്. അദ്ദേഹവും ഒരു ഇന്ത്യൻ വംശജൻ ആയിരുന്നതാണോ ഒരു കുറ്റമായിപ്പോയത്? അമേരിക്കയുടെ 19 -)മത് സർജൻ ജനറൽ ആയി വിശിഷ്ട സേവനം അനുഷ്ഠിച്ച ഡോക്ടർ വിവേക് മൂർത്തിയോട് പിരിഞ്ഞു പോകാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത് മുൻ പ്രസിഡന്റ് ഒബാമയുടെ നിയമനത്തിൽ നിന്നും മാറ്റം വരുത്തിയതാകാമെങ്കിലും, അതും പ്രമുഖനായ മറ്റൊരു സൗത്ത് ഏഷ്യൻ - ഇന്ത്യൻ വംശജൻ എന്ന രീതിയിലും കാണാവുന്നതാണ്. യു. എസ്. ഫെഡറൽ കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻസ് കമ്മിഷൻ ചെയർമാൻ അജിത് വരദരാജ പൈ, ഇതിനു ഒരു അപവാദമായി ട്രംപ് ഭരണത്തിൽ തുടരുന്നു എന്നത് മറച്ചുപിടിച്ചല്ല ഈ നിരീക്ഷണം.

ചിക്കാഗോയിലെ ഒഹാരേ അന്തർദേശീയ വിമാനത്താവളത്തിൽ വച്ച് യുണൈറ്റഡ് എയർലൈൻസിൽ നിന്നും 69 വയസ്സുള്ള വിയറ്റ്നാമീസ് അമേരിക്കൻ ഡോക്ടർ, ഡേവിഡ് ദൊയിനെ സെക്യൂരിറ്റി ഉദ്യോഗസ്ഥർ വലിച്ചിഴച്ചു പുറത്തു എടുത്തിട്ട സംഭവം, ലോകമാകെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടതായിരുന്നല്ലോ. അതും ഒരു സൗത്ത് ഏഷ്യൻ വംശജനായ ആൾ ആയിപ്പോയതെന്നത് സ്വാഭാവിക സംഭവമായി എന്നും കരുതാനാവില്ല. അമേരിക്കൻ കോർപറേഷനുകളുടെ മാറുന്ന മറ്റൊരു മുഖമാണ് അവിടെ കണ്ടത്.

ട്രംപ് ഭരണകൂടം വളരെ കൊട്ടിഗോഷിച്ച H 1 -B വിസ നിയത്രണം ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും കുറഞ്ഞ വേതനത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്ന ഇൻഫർമേഷൻ ടെക്നോളജി ജീവനക്കാരെ കാര്യമായി ബാധിക്കും. ഇത്തരം വിസ കൊടുക്കുന്നതിൽ 70 ശതമാനവും ഇന്ത്യാക്കാരാണ് ഉപയോഗപ്പെടുത്താറുള്ളത്. കുറഞ്ഞ വേതനത്തിൽ ജോലിചെയ്യുന്ന ബ്രൗൺ നിറക്കാരോടുള്ള അതൃപ്തിയും മറനീക്കി പുറത്തുവരികയാണ്. അമേരിക്കയിൽ പഠനത്തിനായി എത്തുന്ന കുട്ടികളിലും ചൈനക്കാര് കഴിഞ്ഞാൽ ഇന്ത്യൻ കുട്ടികളാണ് കൂടുതൽ.

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇന്ത്യയിൽനിന്നും അഭ്യസ്തവിദ്യരല്ലാത്ത തോട്ടം തൊഴിലാളികൾ അമേരിക്കയിൽ എത്തിയിരുന്നു, എന്നാൽ 1917 ലെ നിയന്ത്രിത കുടിയേറ്റ നിയമമനുസരിച്ചു ഏഷ്യയിൽ നിന്നുള്ളവരെ തടഞ്ഞു. 1960 -ൽ അമേരിക്കയിലാകെ 12,000 ഇന്ത്യക്കാർ ഉണ്ടായിരുന്നത്, 2013 ആയപ്പോഴേക്കും 2 മില്യണിൽ അധികമായതു തുറന്ന കുടിയേറ്റ നിയമം കൊണ്ടായിരുന്നു. U A E കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇന്ത്യക്കാരുള്ളത് അമേരിക്കയിലാണ്. അമേരിക്കയിലുള്ള ഇന്ത്യക്കാരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം സ്വദേശികളേക്കാൾ കൂടുതലായതിനാൽ വരുമാനവും ജീവിത നിലവാരത്തിലും ഒരു പടി മുന്നിൽ തന്നെയാണ്അവർ. ഇതായിരിക്കണം സ്വദേശികളിൽ അസൂയ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള കാരണവും. സ്കൂൾ മത്സരങ്ങളിലും പഠനത്തിലും ഇന്ത്യൻ കുട്ടികൾ മികവ് കാട്ടുകയും, തൊഴിൽ മേഖലയിൽ ഇന്ത്യക്കാർ പടി പടിയായി കയറിപ്പോകുന്നതും അസഹിഷ്ണത വിളിച്ചു വരുത്തി. വീട്ടിലും മറ്റും കൂടുതൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ ജോലിയിൽ മറ്റുള്ള കുടിയേറ്റക്കാരെ അപേക്ഷിച്ചു ഉയരാനുള്ള സാധ്യതയും കൂടി. 73 ശതമാനം ഇന്ത്യൻ കുടിയേറ്റക്കാരും മാനേജ്മെന്റ്, ബിസിനസ് , സയൻസ് , ആർട്സ് എന്നീ മേഖലകളിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. 2013 ലെ U S സെൻസസ് ബ്യുറോ കണക്കുപ്രകാരം 3.8 മില്യൺ ഇന്ത്യൻ ഒറിജിൻ പ്രവാസികൾ അമേരിക്കയിൽ ഉണ്ട് , അവർ 70 ബില്യൺ ഡോളർ ആണ് ഓരോ വർഷവും ഇന്ത്യയിലേക്കു അയച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ടെക് കമ്പനിയായ ഇൻഫോസിസ് അമേരിക്കയിൽ പതിനായിരം തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു. അമേരിക്കയിൽ സോഫ്റ്റ്വെയർ ഭാഷ അറിയാവുന്നവർ കുറവായതിനാലാണ് ഇന്ത്യയിലേക്ക് അവർ നോക്കിയത്. കുറഞ്ഞ വേതനത്തിൽ ഇന്ത്യക്കാർ ഇത്തരം ജോലികൾ അടിച്ചു മാറ്റുന്നതിൽ വലിയ പരിഭവം അമേരിക്കൻ തൊഴിൽ മേഖലയിൽ ഉണ്ട്. എന്നാൽ ഈയിടെ ഇന്ത്യയിൽ നടത്തിയ ഒരു സർവ്വേ പ്രകാരം, അഞ്ചു ശതമാനം പോലും ഇന്ത്യൻ സോഫ്റ്റ്വെയർ എഞ്ചിനീയർ മാർക്ക് ശരിയായി സോഫ്റ്റ്വെയർ ഭാഷ എഴുതാൻ അറിയില്ല എന്നാണ്. നാഷണൽ ഫൌണ്ടേഷൻ ഓഫ് അമേരിക്കൻ പോളിസി സ്റ്റഡിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ കൂടുതൽ തൊഴിൽ അവസരണങ്ങൾ അമേരിക്കയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. വാൾസ്ട്രീറ്റ് പത്രത്തിന്റെ കണക്കു പ്രകാരം ബില്യൺ ഡോളർ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് ക്ലബ്ബിൽ, പതിനാറു ശതമാനവും ഇന്ത്യൻ കമ്പനികളാണ്.

ന്യൂ യോർക്കിലെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിൽ വച്ച് നടന്ന കൂട്ടായ്മയിൽ സംബന്ധിക്കാൻ പോയിരുന്നു. അല്പം താമസിച്ചാണ് എത്തിയത് , അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ഒരു ആൾകൂട്ടം വീടിനു പുറത്തു നിൽക്കുന്നു . ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു, വണ്ടി കുറച്ചു മാറ്റി പാർക്ക് ചെയ്തുകൊള്ളൂ. കാര്യം പിന്നെ പറയാം, വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ സ്ഥിതിഗതികൾ അത്ര പന്തിയായിട്ടല്ല കണ്ടത്. ആരോ ഒരാൾ അയിലത്തെ വീടിനു സമീപം വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തത് വെള്ളക്കാരായ അയൽക്കാർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല, നിങ്ങളൊക്കെ ഇന്ത്യയിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകൂ, തുടങ്ങി വർഗ്ഗീയ ചുവയുള്ള കടുത്ത പരാമർശങ്ങൾ നടത്തി, അതിൽ പ്രകോപിതരായ ചില സുഹൃത്തുക്കൾ കുറെ വണ്ടികൾ കൂടി അവിടേയ്ക്ക് കൊണ്ട് പാർക്ക് ചെയ്തു പ്രതിക്ഷേധിക്കാനുള്ള പരിപാടി ആയിരുന്നു. ആരോ സംയമനം പാലിക്കാൻ ഉപദേശിച്ചതുകൊണ്ടു അത് വലിയ സംഭവമായി മാറിയില്ല. വര്ഷങ്ങളായി അവിടെ താമസിച്ചിരുന്ന സുഹൃത്തു സംബ്രഹ്മത്തോടെ പറഞ്ഞു, ഇതുവരെ ഇങ്ങനെ ഒരു അനുഭവം അദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ടായിട്ടില്ലത്രെ , അതും മാറിവരുന്ന അസ്ഹണുതകളുടെ തുടക്കം മാത്രം ആയിരിക്കാം. ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ അവിടവിടെയായി ഇടയ്ക്കു അനുഭവപ്പെടാറുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, വർഗ്ഗീയ വിദ്വേഷം മറനീക്കി പുറത്തുവരാനുള്ള എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളും ഇപ്പോളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.

രാവിലെ ജോലിക്കു പോകുന്ന വഴി ന്യൂ യോർക്കിലെ പെൻസ്റ്റേഷനലിൽ ട്രെയ്നുവേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു കൂട്ടം ചൈനീസ് കുട്ടികൾ, പ്ലാറ്റ്ഫോമിന്റെ മഞ്ഞ വരച്ച തിട്ടയിൽ കയറിനിന്നു ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു. മഞ്ഞ വരച്ച തിട്ടയിൽ നിൽക്കരുതെന്നാണ് നിയമം. വേഷത്തിൽ അമേരിക്കൻ കുട്ടികൾ ആണെങ്കിലും പറയുന്നത് ചൈനീസ് ഭാഷയും, കൈയ്യിൽ ഇടയ്ക്കു ഇടയ്ക്കു ഉയർത്തിനോക്കുന്ന കണക്കു പുസ്തകങ്ങളും , കൂട്ടത്തിൽ "F" ചേർത്ത് പറയുന്ന വാക്കുകളും കൊണ്ട് അവിടം ശബ്ദ മുഖരിതമായാക്കി. ദൂരെനിന്നും ഒരു വെള്ളക്കാരൻ , തലയിൽ ഒരു അമേരിക്കൻ കൊടി തൂവാലയായി കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്, താടിമീശയും പച്ചകുത്തിയ ശരീരവും; അയാൾ നടന്നടുത്തു, മഞ്ഞ തിട്ടയിൽ കൂടിത്തന്നെ അയാൾ വേഗത്തിൽ കടന്നു വന്നു കുട്ടികളുടെ അടുത്തെത്തി, “ മാറി നിൽക്കൂ” എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ട് ദേഷ്യ ഭാവത്തോടെ കടന്നു പോയി. ട്രെയിൻ എത്തി, ഒരുവിധം അതിൽ കയറിക്കൂടി, കുട്ടികൾ നിർത്താതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു, കണ്ണോടിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ട്രെയിനിൽ തൊണ്ണൂറു ശതമാനവും കറുത്തവർഗക്കാരും സ്പാനിഷ് വംശജരും ഏഷ്യക്കാരും ഒക്കെ കുടിയേറ്റക്കാർ തന്നെ. “നിൽക്കണോ അതോ പോകണോ?” എന്ന ഒരു ചോദ്യം അറിയാതെ മനസ്സിനെ നോവിച്ചു.

രണ്ടായിരത്തി പതിനേഴു, മെയ്മാസം അഞ്ചാം തീയതി, ന്യൂ യോർക്ക് .



US Ambassador Nikki Hailey

Preet Barara

President Donald Trump
v dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">